| |
CENTRUM
MEDYCZNE KSZTAŁCENIA
PODYPLOMOWEGO

Program specjalizacji
w
ALERGOLOGII
Warszawa 2000
(c) Copyright by Centrum Medyczne Kształcenia
Podyplomowego, Warszawa 2000
Program specjalizacji przygotował zespół ekspertów:
Prof.dr hab. n. med. Edward Zawisza
Prof.dr hab. n. med. Jerzy Kruszewski
Prof.dr hab. n. med. Wojciech Silny
Prof.dr hab. n. med. Danuta Chmielewska – Szewczyk
Prof.dr hab. n. med. Marek Kowalski
Cel studiów specjalizacyjnych
Celem studiów specjalizacyjnych jest uzyskanie
specjalizacji w alergologii upoważniającej do diagnostyki i leczenia
chorób alergicznych górnych dróg oddechowych , a w szczególności
wykonywania testów skórnych i innych procedur immunologicznych i
prowadzenia immunoterapii.
1. Wymagana wiedza
Oczekuje się, że lekarz po ukończeniu specjalizacji w alergologii
wykaże się następującą wiedzą:
Morfologia układu limfatycznego
-
Grasica, kaletka
Fabrycjusza, szpik, grudki limfatyczne, migdałki gardłowe, tkanka
limfoidalna jelit, węzły chłonne, śledziona.
- Ontogeneza i podstawowe
funkcje układu immunologicznego.
- MALT i BALT.
- Układ immunologiczny skóry.
- Komórki układu
immunologicznego i znaczniki ich aktywacji.
- Limfocyty. Mastocyty i
bazofile. Granulocyty. Eozynofile
Mechanizmy odpowiedzi immunologicznej.
Fizjologia układu oddechowego, skóry, przewodu pokarmowego
Biochemia i farmakologia kliniczna
-
Aminy biogenne.
- Wczesne i późne
mediatory reakcji alergicznych.
- Przemiany kwasu
arachidonowego.
- Układ cAMP i cGMP.
- Podstawowe pojęcia
farmakokinetyki i farmakodynamiki.
- Działania niepożądane
i bezpieczeństwo stosowania leków.
- Leki o receptorowym
mechanizmie działania.
- Molekularne aspekty działania
kortykosteroidów.
- Czynniki transkrypcyjne.
- Neuropeptydy.
Alergologia kliniczna
-
Reakcje z nadwrażliwości
– rodzaje, definicje
- Alergia a nietolerancja.
- Alergia a choroba
alergiczna.
- Atopia i jej
uwarunkowania. Choroby atopowe.
- Alergeny wziewne,
pokarmowe, kontaktowe, przemysłowe, niepełne. Reakcje krzyżowe
- Epidemiologia chorób
alergicznych. Udział różnych czynników zewnątrz i wewnątrzpochodnych
na rozwój alergii. Zanieczyszczenia środowiska, infekcje. Czynniki
ryzyka rozwoju chorób alergicznych. Predyspozycja genetyczna alergii.
- Ogólne zasady
diagnostyki alergologicznej.
- Testy skórne –
rodzaje, wskazania, interpretacja
- Metody immunologiczne in
vitro stosowane w alergologii. Eozynofilia. Pomiary stężenia
immunoglobulin, określanie podklas immunoglobulin i swoistych
przeciwciał. Określanie subpopulacji limfocytów T i B, komórek NK,
odpowiedzi na mitogeny, czynności fagocytarnych i chemotaktycznych.
Oznaczanie cytokin, kompleksów immunologicznych, aktywności dopełniacza
i białek eozynofilowych.
- Metody: ELISA, RAST,
nefelometria, immunoblot (Western blot), chromatografia,
immunoelektroforeza, immunodyfuzja, hybrydyzacja, PCR, sondy genetyczne,
CAST-ELISA.
- Metody komórkowe:
Cytometria przepływowa, badanie fagocytozy i chemotaksji. Zasady
immunofluorescencji. Przeciwciała monoklonalne.
- Metody oceny funkcji narządów
docelowych (spirometria, rynomanometria, próby prowokacyjne i
eliminacyjne).
- Metody wykrywania i
eliminacji alergenów.
-
Choroby
atopowe górnych dróg oddechowych: alergiczny nieżyt nosa,
patofizjologia, diagnostyka i leczenie zachowawcze nieżytów nosa i
zatok przynosowych. Nadreaktywność błony śluzowej nosa. Fizjologia i
patologia pierścienia Waldeyera. Objawy ze strony ucha w chorobach
alergicznych. Polipy nosa – farmakoterapia
- Alergiczne zapalenie spojówek.
- Anafilaksja. Rozpoznanie
i postępowanie w obrzęku krtani. Podgłośniowe zapalenie krtani u
dzieci i obrzęk Quinke`go u dorosłych. Wstrząs anafilaktyczny.
- Zespół OAS
- Alergia na jady owadów
– patogeneza, zasady profilaktyki
- Pyłkowica,
rozpoznawanie, profilaktyka, leczenie.
-
Astma
oskrzelowa atopowa u dzieci i dorosłych. Patomechanizm, obraz
kliniczny, badania czynnościowe układu oddechowego. Rozpoznawanie,
leczenie. Postaci kliniczne astmy. Zaostrzenie astmy. Stan astmatyczny.
Steroidoporność astmy. Ostra niewydolność oddechowa i jej leczenie.
- Broncholitis. Obturacyjne
zapalenie oskrzeli u dzieci - różnicowanie.
- Nadreaktywność oskrzeli
– patogeneza i sposoby oceny
- Astma oskrzelowa
nieatopowa, różnicowanie, leczenie.
- Przewlekłe zapalenie
oskrzeli.
- POChP
- Choroby wywołane nadwrażliwością
na pyły organiczne i pleśnie. Alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych,
patomechanizm, diagnostyka, leczenie. Aspergilloza płucna.
- Choroby zawodowe układu
oddechowego.
- Alergiczne zapalenia
naczyń.
- Nadwrażliwość na
aspirynę – patomechanizm, klinika, postępowanie.
-
Alergia
przewodu pokarmowego. Alergeny pokarmowe. Nadwrażliwość na pokarmy.
Nietolerancje pokarmowe. Alergia na białka mleka krowiego. Objawy ze
strony przewodu pokarmowego pod wpływem alergenów innych niż pokarmy.
Mechanizmy nadwrażliwości jelita grubego. Podwójnie ślepa próba z użyciem
placebo. Diety hypoalergenowe.
- Immunologiczne mechanizmy
chorób nerek.
- Patogeneza chorób
alergicznych skóry. Różnicowanie wysypek. Atopowe zapalenie skóry.
Pokrzywki ostre i przewlekłe. Osutki polekowe. Obrzęk angioneurotyczny.
Wyprysk kontaktowy. Testy skórne płatkowe. Alergie zawodowe skóry,
rozpoznawanie.
- Alergia na lateks –
znaczenie, obraz kliniczny
- Alergia na leki,
mechanizmy, diagnostyka, postępowanie.
- Nietolerancja NLPZ
– postaci, postępowanie.
- Choroba posurowicza.
- Obraz kliniczny najważniejszych
niedoborów immunologicznych wrodzonych i nabytych (AIDS).
- Symptomatologia i obraz
kliniczny chorób autoimmunologicznych.
- Odczyny eozynofilowe
– różnicowanie. Eozynofilia płucna, postaci.
- Diagnostyka różnicowa
duszności, przewlekłego kaszlu, obrzęków ciała, wysypek, gorączki
niejasnego pochodzenia, limfadenopatii, przewlekłego świądu, biegunek
ostrych i przewlekłych.
- Zespoły hiper-IgE
– diagnostyka i postępowanie
- Zasady i możliwości
profilaktyki oraz leczenia chorób alergicznych.
- Metody ograniczania narażenia
na alergeny.
- Zasady odczulania
swoistego – metody, wskazania, powikłania.
- Aerozoloterapia.
- Zasady profilaktyki i
leczenia astmy. Leki rozszerzające oskrzela – dawkowanie i
sposoby podawania. Teofilina. Kortykosteroidy systemowe i wziewne w
chorobach alergicznych. Metody ograniczania dawek kortykosteroidów.
Kortykosteroidooporność. Kromoglikaniany i nedokromil sodu. Leki
przeciwleukotrienowe. Leki przeciwhistaminowe.
- Leki stosowane miejscowo
w leczeniu chorób alergicznych.
- Fizykoterapia i leczenie
klimatyczne chorób alergicznych.
- Zasady żywienia chorych
z alergią.
- Odrębności
diagnozowania i leczenia chorób alergicznych u dzieci.
- Dziecko alergiczne w
szkole – zalecenia.
- Zasady edukacji chorych
na choroby alergiczne.
- Medycyna alternatywna w
leczeniu chorób alergicznych.
- Orzekanie w przewlekłych
chorobach alergicznych, świadczenia społeczne.
- Jakość życia w
chorobach alergicznych.
- Alergia a ciąża.
- Zabieg operacyjny u
chorego z alergią.
- Szczepienia ochronne.
Rodzaje szczepionek. Zasady postępowania u chorych na choroby
alergiczne.
- Immunomodulacja i
immunointerwencja w chorobach alergicznych
2. Wymagane umiejętności praktyczne
Oczekuje się, że po ukończeniu specjalizacji w alergologii lekarz
będzie posiadał umiejętności:
3. Formy zdobywania wiedzy i umiejętności praktycznych
Kurs wprowadzający
Podstawy alergologii. Czas trwania - 5 dni. Miejsce - Warszawa,
Organizator - konsultant krajowy
Kursy dosko nalące
-
Kurs
„Diagnostyka i terapia chorób alergicznych układu
oddechowego” – (2x w roku) Organizator - Prof. P. Górski
- Kurs „Choroby
alergiczne układu oddechowego u dzieci”. Czas trwania - 5
dni. Miejsce - Instytut Gruźlicy i Chorób Płuc w Rabce.
-
Kurs
„Alergologia dziecięca”. Czas trwania – 3 dni.
Miejsce - Warszawa, Klinika Hematologii i Pneumonologii AM.
-
Kurs
„Choroby alergiczne i zawodowe skóry”. Czas trwania
– 5 dni. Miejsce - Klinika Dermatologiczna w Warszawie lub
Klinika Dermatologii AM w Poznaniu.
- Kurs ,,Nieżyty
nosa". Czas trwania – 3 dni. Miejsce – AM w
Warszawie.
- Kurs ,,Astma
oskrzelowa". Czas trwania – 4 dni. Miejsce Klinika
Pneumonologii AM w Warszawie.
- Kurs ,,Alergia na
leki i pokarmy"
- Kurs ,,Diagnostyka
chorób alergicznych". Czas trwania - 4 dni. Miejsce - Klinika
Chorób Infekcyjnych i Alergologii CSK WAM w Warszawie.
- Kurs ,,Leczenie chorób
alergicznych"
- Kurs ,,Immunoterapa
chorób alergicznych"
- Kurs ,,Podstawy
immunologii klinicznej. Czas trwania" – 5 dni. Miejsce
Zakład Immunologii AM w Łodzi.
- Kurs ,,Wrodzone i
nabyte niedobory immunologiczne"
- Kurs ,,Alergia
zawodowa". Czas trwania – 3 dni. Miejsce – Klinika
Dermatologii AM w Warszawie.
Formy samokształcenia
Studiowanie zalecanego piśmiennictwa
Przygotowanie publikacji
Specjalizujący się lekarz powinien przedstawić do wglądu i
akceptacji dwie wydrukowane prace z zakresu alergologii lub przygotowane
do druku. Jedną z prac może być komunikat zjazdowy, którego współautorem
jest kandydat, a praca została przedstawiona na zjeździe lub
konferencji. Streszczenie powinno być wydrukowane w materiałach
zjazdowych. Tylko wyjątkowo zamiast takich prac można przyjąć pracę
poglądową jeszcze nie opublikowaną i nie przedstawioną na
posiedzeniu oddziału terenowego Polskiego Towarzystwa Alergologicznego.
Udział w konsultacjach, seminariach i innych formach kształcenia
Dotyczy wskazanych przez kierownika specjalizacji.
Uczestniczenie w działalności szkoleniowej Polskiego Towarzystwa Alergologicznego
Uczęszczanie na posiedzenia oddziału
terenowego PTA. Wskazany udział w pracy towarzystwa polegający na udziale w posiedzeniach naukowo-szkoleniowych
oraz sympozjach, konferencjach, kongresach i zjazdach krajowych
organizowanych przez PTA (EAACI, AAACI) oraz konferencjach i zjazdach
zagranicznych.
Prenumerata czasopism o tematyce alergologicznej
Dotyczy czasopism polskich lub zagranicznych. Prenumerata i śledzenie
prac zamieszczanych w polskich naukowych czasopismach o tematyce
alergologicznej i dziedzin pokrewnych,
Staże kierunkowe
4. Kształcenie w wykonywaniu zabiegów i procedur
medycznych
Wykaz i liczba procedur i zabiegów medycznych, w których
specjalizujący się lekarz ma obowiązek uczestniczyć:
Wykaz i liczba procedur i zabiegów medycznych, które specjalizujący
się lekarz ma obowiązek samodzielnie wykonać.
5. Pełnienie dyżurów lekarskich
W trakcie każdego ze staży specjalizujący się lekarz pełni 4 dyżury
samodzielne lub towarzyszące.
6. Czas trwania specjalizacji
Czas trwania specjalizacji w
alergologii wynosi minimum 3 lata, maksimum 4,5 lata.
7. Metody oceny wiedzy i umiejętności praktycznych
Kolokwia
Wymagane jest terminowe zaliczanie kolokwiów na zakończenie każdego
stażu i innych o tematyce i zakresie ustalonym z kierownikiem
specjalizacji.
-
kolokwium z alergologii
- kolokwium z chorób
wewnętrznych,
- kolokwium z
pneumonologii,
- kolokwium z
alergicznych chorób zawodowych,
- kolokwium z pediatrii,
- kolokwium z
otolaryngologii,
- kolokwium z
dermatologii,
- kolokwium z intensywnej
opieki medycznej,
- kolokwium z
immunologii,
- kolokwium z diagnostyki
laboratoryjnej,
- kolokwium zchorób zakaźnych
i AIDS,
- kolokwium z medycyny
ratunkowej
Kolokwium z prawa medycznego oraz kolokwium z promocji zdrowia w placówce
akademickiej zajmującej się dydaktyką w tym zakresie.
Dodatkowe sprawdziany wiedzy teoretycznej wyznacza kierownik
specjalizacji
Sprawdziany umiejętności praktycznych
Codzienna nadzorowana aktywna i czynna praca w ośrodkach
klinicznych, oddziałach, przychodniach z bieżącą oceną nabywanych
umiejętności.
Egzamin praktyczny
Ocena pracy poglądowej i publikacji
Dokonuje kierownik specjalizacji przed przystąpieniem do egzaminu.
8. Znajomość języków obcych
Oczekuje się, że specjalizujący się lekarz wykaże
się praktyczną znajomością przynajmniej jednego z języków:
angielskiego, francuskiego lub niemieckiego, w stopniu pozwalającym na
korzystanie z piśmiennictwa fachowego i porozumienie się z lekarzami
innej narodowości, potwierdzoną sprawdzianem w akademickiej placówce
nauczania języków obcych.
Postępowanie kwalifikacyjne dla lekarzy ubiegających
się o rozpoczęcie specjalizacji w alergologii
O rozpoczęcie specjalizacji w alergologii może ubiegać się
lekarz:
- choroby płuc,
- choroby wewnętrzne,
- dermatologia i wenerologia,
- otolaryngologia,
- otolaryngologia dziecięca,
- pediatria.
- choroby wewnętrzne,
- dermatologia i wenerologia,
- otorynolaryngologia,
- pediatria.
Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza komisja kwalifikacyjna
ds. specjalizacji w skład której wchodzą:
Komisja ocenia wnioski pod względem formalnym i ustala listę
lekarzy, którzy uzyskają zgodę na rozpoczęcie specjalizacji.
W przypadku postępowania konkursowego (jeżeli specjalizacja ma być
realizowana w ramach rezydentury lub gdy liczba kandydatów przekracza
liczbę przewidzianych miejsc edukacyjnych) organizowany jest egzamin
testowy a następnie komisja przeprowadza rozmowy kwalifikacyjne. Jeżeli
do konkursu przystępuje duża liczba lekarzy powoływane są zespoły
podległe komisji.
Egzamin testowy opracowany przez Krajową Radę Egzaminów
Lekarskich organizuje i przeprowadza kierownik wojewódzkiego ośrodka
metodyczno-organizacyjnego.
Komisja kwalifikacyjna ds. specjalizacji w oparciu o wyniki testu i
rozmowy kwalifikacyjnej ustala listę rankingową służącą do wypełnienia
miejsc edukacyjnych.
Inne zasady specjalizacji w alergologii
- Specjalizacją może kierować alergolog, samodzielny pracownik
naukowy, specjalista w dziedzinie jednej z dyscyplin podstawowych, tej
samej co specjalizujący się. Może on jednocześnie kierować
specjalizacją najwyżej 3 lekarzy.
-
Uprawnienia do prowadzenia specjalizacji w alergologii może
uzyskać ośrodek, który:
- posiada w swej strukturze oddziały lub inne komórki o profilu
alergologicznym
wyposażone w niezbędny sprzęt i aparaturę
medyczną oraz udzielające
specjalistycznych świadczeń w skali
niezbędnej do realizacji zadań
przewidzianych programem
specjalizacji,
- zatrudnia przynajmniej 2 specjalistów – alergologów, w
tym samodzielnego
pracownika nauki,
- posiada odpowiedni sprzęt i bazę dydaktyczną.
-
Ośrodek prowadzący specjalizację w alergologii powinien współpracować
z klinikami, oddziałami, przychodniami lub laboratoriami, których
nie posiada, a w których staż jest konieczny w kształceniu w tej
specjalności.
- Ośrodek w którym kandydat odbywa specjalizację wskazuje wojewódzki
ośrodek metodyczno-organizacyjny i wydaje mu kartę szkolenia
specjalizacyjnego.
- Staże kliniczne w poszczególnych specjalnościach planuje
kierownik specjalizacji. Może on skracać je do 2 miesięcy lub wydłużać,
jednak kandydat powinien odbyć co najmniej 15 miesięczny staż w ośrodku
alergologicznym, odpowiadającym jego specjalności podstawowej. Na
tej podstawie można mu również zaliczyć odpowiedni staż kliniczny
(w specjalności w której posiada już specjalizację II
stopnia).
- Zaliczenie stażu następuje po zdaniu kolokwium, co powinno być
udokumentowane wpisem do karty specjalizacyjnej z zaznaczeniem gdzie
odbyto staż, w jakim terminie oraz z podaniem oceny kolokwium. Brak
zaliczenia stażu stwarza konieczność jego powtórzenia.
- Kandydat powinien załączyć odpowiednie zaświadczenia o
zaliczonych stażach i odbytych kursach do dokumentacji przed
egzaminem.
(c) Copyright by Centrum Medyczne Kształcenia
Podyplomowego, Warszawa 2000 |
|