CENTRUM MEDYCZNE KSZTAŁCENIA
PODYPLOMOWEGO

  maly_znaczzek_cmkp.gif (2535 bytes)

Program specjalizacji
w
ALERGOLOGII

Warszawa 2000


(c) Copyright by Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, Warszawa  2000


Program specjalizacji przygotował zespół ekspertów:

Prof.dr hab. n. med. Edward Zawisza
Prof.dr hab. n. med. Jerzy Kruszewski
Prof.dr hab. n. med. Wojciech Silny
Prof.dr hab. n. med. Danuta Chmielewska – Szewczyk
Prof.dr hab. n. med. Marek Kowalski

Cel studiów specjalizacyjnych

Celem studiów specjalizacyjnych jest uzyskanie specjalizacji w alergologii upoważniającej do diagnostyki i leczenia chorób alergicznych górnych dróg oddechowych , a w szczególności wykonywania testów skórnych i innych procedur immunologicznych i prowadzenia immunoterapii.

1. Wymagana wiedza

Oczekuje się, że lekarz po ukończeniu specjalizacji w alergologii wykaże się następującą wiedzą:

Morfologia układu limfatycznego

  • Grasica, kaletka Fabrycjusza, szpik, grudki limfatyczne, migdałki gardłowe, tkanka limfoidalna jelit, węzły chłonne, śledziona.

  • Ontogeneza i podstawowe funkcje układu immunologicznego.
  • MALT i BALT.
  • Układ immunologiczny skóry.
  • Komórki układu immunologicznego i znaczniki ich aktywacji.
  • Limfocyty. Mastocyty i bazofile. Granulocyty. Eozynofile

Mechanizmy odpowiedzi immunologicznej.

  • Swoiste i nieswoiste mechanizmy odpowiedzi immunologicznej.

  • Naturalna regulacja odpowiedzi immunologicznej i jej uwarunkowania genetyczne.
  • Zależność immunologiczna między matką a płodem.
  • Tolerancja immunologiczna.
  • Wrodzone i nabyte niedobory immunologiczne.
  • Odpowiedź humoralna i komórkowa.
  • Antygeny. Antygeny zgodności tkankowej (MHC).
  • Alergeny – budowa, rodzaje, nomenklatura, standardyzacja wyciągów, metody oceny narażenia na alergeny.
  • Alergeny rekombinowane.
  • Komórki prezentujące antygen.
  • Immunoglobuliny, przeciwciała swoiste.
  • Układ dopełniacza.
  • Regulacja syntezy przeciwciał, w szczególności IgE.
  • Kompleksy immunologiczne.
  • Przeciwciała monoklonalne.
  • Reakcja antygen-przeciwciało.
  • Receptory limfocytów wiążące antygen, receptory Fc, receptory rozpuszczalne.
  • Dojrzewanie limfocytów.
  • Subpopulacje limfocytów.
  • Cząsteczki adhezyjne.
  • Mechanizm prezentacji antygenów limfocytom T.
  • Aktywacja i różnicowanie limfocytów.
  • Cytokiny (chemokiny).
  • Mechnizmy autoimmunizacji.
  • Zakażenie HIV, HBV, HCV – immunopatogeneza.
  • Pamięć immunologiczna - szczepienia.
  • Cytotoksyczność komórkowa naturalna i zależna od przeciwciał.
  • Odporność przeciwzakaźna.
  • Mechanizmy odporności przeciw bakteriom, wirusom, pasożytom.
  • Odporność przeciwnowotworowa.
  • Podstawy transplantologii.
  • Immunmodulacja i immunosupresja.
  • Rodzaje i mechanizmy reakcji zapalnych.
  • Białka ostrej fazy.
  • Mechanizmy autoimmunizacji.
  • Genetyczne uwarunkowania chorób alergicznych.
  • Zasady metod diagnostycznych wykorzystujących techniki immunologiczne.

Fizjologia układu oddechowego, skóry, przewodu pokarmowego

  • Morfologia błon śluzowych.

  • Budowa układu oddechowego.
  • Badania czynnościowe oddychania.
  • Metody oceny drożności nosa.
  • Budowa i fizjologia skóry.
  • Fizjologia przewodu pokarmowego.
  • Enzymy trawienne.
  • Fizjologia układu adrenergicznnego i cholinergicznego - znaczenie neuroprzekaźników.

Biochemia i farmakologia kliniczna

  • Aminy biogenne.

  • Wczesne i późne mediatory reakcji alergicznych.
  • Przemiany kwasu arachidonowego.
  • Układ cAMP i cGMP.
  • Podstawowe pojęcia farmakokinetyki i farmakodynamiki.
  • Działania niepożądane i bezpieczeństwo stosowania leków.
  • Leki o receptorowym mechanizmie działania.
  • Molekularne aspekty działania kortykosteroidów.
  • Czynniki transkrypcyjne.
  • Neuropeptydy.

Alergologia kliniczna

  • Reakcje z nadwrażliwości – rodzaje, definicje

  • Alergia a nietolerancja.
  • Alergia a choroba alergiczna.
  • Atopia i jej uwarunkowania. Choroby atopowe.
  • Alergeny wziewne, pokarmowe, kontaktowe, przemysłowe, niepełne. Reakcje krzyżowe
  • Epidemiologia chorób alergicznych. Udział różnych czynników zewnątrz i wewnątrzpochodnych na rozwój alergii. Zanieczyszczenia środowiska, infekcje. Czynniki ryzyka rozwoju chorób alergicznych. Predyspozycja genetyczna alergii.
  • Ogólne zasady diagnostyki alergologicznej.
  • Testy skórne – rodzaje, wskazania, interpretacja
  • Metody immunologiczne in vitro stosowane w alergologii. Eozynofilia. Pomiary stężenia immunoglobulin, określanie podklas immunoglobulin i swoistych przeciwciał. Określanie subpopulacji limfocytów T i B, komórek NK, odpowiedzi na mitogeny, czynności fagocytarnych i chemotaktycznych. Oznaczanie cytokin, kompleksów immunologicznych, aktywności dopełniacza i białek eozynofilowych.
  • Metody: ELISA, RAST, nefelometria, immunoblot (Western blot), chromatografia, immunoelektroforeza, immunodyfuzja, hybrydyzacja, PCR, sondy genetyczne, CAST-ELISA.
  • Metody komórkowe: Cytometria przepływowa, badanie fagocytozy i chemotaksji. Zasady immunofluorescencji. Przeciwciała monoklonalne.
  • Metody oceny funkcji narządów docelowych (spirometria, rynomanometria, próby prowokacyjne i eliminacyjne).
  • Metody wykrywania i eliminacji alergenów.
  • Choroby atopowe górnych dróg oddechowych: alergiczny nieżyt nosa, patofizjologia, diagnostyka i leczenie zachowawcze nieżytów nosa i zatok przynosowych. Nadreaktywność błony śluzowej nosa. Fizjologia i patologia pierścienia Waldeyera. Objawy ze strony ucha w chorobach alergicznych. Polipy nosa – farmakoterapia

  • Alergiczne zapalenie spojówek.
  • Anafilaksja. Rozpoznanie i postępowanie w obrzęku krtani. Podgłośniowe zapalenie krtani u dzieci i obrzęk Quinke`go u dorosłych. Wstrząs anafilaktyczny.
  • Zespół OAS
  • Alergia na jady owadów – patogeneza, zasady profilaktyki
  • Pyłkowica, rozpoznawanie, profilaktyka, leczenie.
  • Astma oskrzelowa atopowa u dzieci i dorosłych. Patomechanizm, obraz kliniczny, badania czynnościowe układu oddechowego. Rozpoznawanie, leczenie. Postaci kliniczne astmy. Zaostrzenie astmy. Stan astmatyczny. Steroidoporność astmy. Ostra niewydolność oddechowa i jej leczenie.

  • Broncholitis. Obturacyjne zapalenie oskrzeli u dzieci - różnicowanie.
  • Nadreaktywność oskrzeli – patogeneza i sposoby oceny
  • Astma oskrzelowa nieatopowa, różnicowanie, leczenie.
  • Przewlekłe zapalenie oskrzeli.
  • POChP
  • Choroby wywołane nadwrażliwością na pyły organiczne i pleśnie. Alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, patomechanizm, diagnostyka, leczenie. Aspergilloza płucna.
  • Choroby zawodowe układu oddechowego.
  • Alergiczne zapalenia naczyń.
  • Nadwrażliwość na aspirynę – patomechanizm, klinika, postępowanie.
  • Alergia przewodu pokarmowego. Alergeny pokarmowe. Nadwrażliwość na pokarmy. Nietolerancje pokarmowe. Alergia na białka mleka krowiego. Objawy ze strony przewodu pokarmowego pod wpływem alergenów innych niż pokarmy. Mechanizmy nadwrażliwości jelita grubego. Podwójnie ślepa próba z użyciem placebo. Diety hypoalergenowe.

  • Immunologiczne mechanizmy chorób nerek.
  • Patogeneza chorób alergicznych skóry. Różnicowanie wysypek. Atopowe zapalenie skóry. Pokrzywki ostre i przewlekłe. Osutki polekowe. Obrzęk angioneurotyczny. Wyprysk kontaktowy. Testy skórne płatkowe. Alergie zawodowe skóry, rozpoznawanie.
  • Alergia na lateks – znaczenie, obraz kliniczny
  • Alergia na leki, mechanizmy, diagnostyka, postępowanie.
  • Nietolerancja NLPZ – postaci, postępowanie.
  • Choroba posurowicza.
  • Obraz kliniczny najważniejszych niedoborów immunologicznych wrodzonych i nabytych (AIDS).
  • Symptomatologia i obraz kliniczny chorób autoimmunologicznych.
  • Odczyny eozynofilowe – różnicowanie. Eozynofilia płucna, postaci.
  • Diagnostyka różnicowa duszności, przewlekłego kaszlu, obrzęków ciała, wysypek, gorączki niejasnego pochodzenia, limfadenopatii, przewlekłego świądu, biegunek ostrych i przewlekłych.
  • Zespoły hiper-IgE – diagnostyka i postępowanie
  • Zasady i możliwości profilaktyki oraz leczenia chorób alergicznych.
  • Metody ograniczania narażenia na alergeny.
  • Zasady odczulania swoistego – metody, wskazania, powikłania.
  • Aerozoloterapia.
  • Zasady profilaktyki i leczenia astmy. Leki rozszerzające oskrzela – dawkowanie i sposoby podawania. Teofilina. Kortykosteroidy systemowe i wziewne w chorobach alergicznych. Metody ograniczania dawek kortykosteroidów. Kortykosteroidooporność. Kromoglikaniany i nedokromil sodu. Leki przeciwleukotrienowe. Leki przeciwhistaminowe.
  • Leki stosowane miejscowo w leczeniu chorób alergicznych.
  • Fizykoterapia i leczenie klimatyczne chorób alergicznych.
  • Zasady żywienia chorych z alergią.
  • Odrębności diagnozowania i leczenia chorób alergicznych u dzieci.
  • Dziecko alergiczne w szkole – zalecenia.
  • Zasady edukacji chorych na choroby alergiczne.
  • Medycyna alternatywna w leczeniu chorób alergicznych.
  • Orzekanie w przewlekłych chorobach alergicznych, świadczenia społeczne.
  • Jakość życia w chorobach alergicznych.
  • Alergia a ciąża.
  • Zabieg operacyjny u chorego z alergią.
  • Szczepienia ochronne. Rodzaje szczepionek. Zasady postępowania u chorych na choroby alergiczne.
  • Immunomodulacja i immunointerwencja w chorobach alergicznych

2. Wymagane umiejętności praktyczne

Oczekuje się, że po ukończeniu specjalizacji w alergologii lekarz będzie posiadał umiejętności:

  • zbierania wywiadów ukierunkowanych na choroby alergiczne,

  • badania fizykalnego chorych na choroby alergiczne i interpretacji stwierdzonych objawów,
  • interpretacji wyników badań dodatkowych,
  • przeprowadzenia diagnostyki różnicowej podstawowych objawów chorób alergicznych i różnicowania chorób alergicznych,
  • wykonania i interpretacji punktowych, śródskórnych i płatkowych testów skórnych
  • wykonania i oceny rozmazu krwi obwodowej. Oceny eozynocytozy.
  • wykonania i interpretacji standardowego badania spirometrycznego, próby rozkurczowej i prowokacyjnej oskrzeli oraz testu ekspozycji zawodowej.
  • posługiwania się urządzeniami do pomiaru PEF,
  • wykonania uproszczonych i interpretacji badań surowiczych stężeń alergenowo swoistych IgE,
  • wykonania wymazu z wydzieliny nosa,
  • opracowywania indywidualnych programów profilaktyki dla chorego, w tym zasad ograniczania narażenia na alergen, zwłaszcza indywidualnej diety hipoalaergenowej,
  • wykonywania kontrolowanej placebo podwójnie ślepej próby obciążenia pokarmem,
  • wykonywania wstrzyknięć podskórnych i śródskórnych (preparatów odczulających),
  • obsługi urządzeń do wziewnego podawania leków (inhalatory, nebulizatory),
  • wykonywania zabiegów resuscytacji.
  • postępowania w przypadku wstrząsu anafilaktycznego i posługiwania się sprzętem stosowanym w takiej sytuacji (zakładanie rurki ustno-gardłowej, posługiwania się aparatem Ambu,
  • interpretacji wyników monitorowania narażenia na alergeny,
  • opanowania zasad indywidualnej edukacji chorych na choroby alergiczne,
  • pracy z komputerem.

3. Formy zdobywania wiedzy i umiejętności praktycznych

Kurs wprowadzający

Podstawy alergologii. Czas trwania - 5 dni. Miejsce - Warszawa, Organizator - konsultant krajowy

Kursy doskonalące

  • Kurs „Diagnostyka i terapia chorób alergicznych układu oddechowego” – (2x w roku) Organizator - Prof. P. Górski

  • Kurs „Choroby alergiczne układu oddechowego u dzieci”. Czas trwania - 5 dni. Miejsce - Instytut Gruźlicy i Chorób Płuc w Rabce.
  • Kurs „Alergologia dziecięca”. Czas trwania – 3 dni. Miejsce - Warszawa, Klinika Hematologii i Pneumonologii AM.

  • Kurs „Choroby alergiczne i zawodowe skóry”. Czas trwania – 5 dni. Miejsce - Klinika Dermatologiczna w Warszawie lub Klinika Dermatologii AM w Poznaniu.

  • Kurs ,,Nieżyty nosa". Czas trwania – 3 dni. Miejsce – AM w Warszawie.
  • Kurs ,,Astma oskrzelowa". Czas trwania – 4 dni. Miejsce Klinika Pneumonologii AM w Warszawie.
  • Kurs ,,Alergia na leki i pokarmy"
  • Kurs ,,Diagnostyka chorób alergicznych". Czas trwania - 4 dni. Miejsce - Klinika Chorób Infekcyjnych i Alergologii CSK WAM w Warszawie.
  • Kurs ,,Leczenie chorób alergicznych"
  • Kurs ,,Immunoterapa chorób alergicznych"
  • Kurs ,,Podstawy immunologii klinicznej. Czas trwania" – 5 dni. Miejsce Zakład Immunologii AM w Łodzi.
  • Kurs ,,Wrodzone i nabyte niedobory immunologiczne"
  • Kurs ,,Alergia zawodowa". Czas trwania – 3 dni. Miejsce – Klinika Dermatologii AM w Warszawie.

Formy samokształcenia

Studiowanie zalecanego piśmiennictwa

  • B. Romański: Alergologia dla internistów

  • J. Małolepszy: Choroby alergiczne i astma
  • W. Droszcz: Astma oskrzelowa
  • M. Jakóbisiak: Immunologia
  • N. Mygind, R. Dahl, S. Pedersen, K. Thestrup-Pedersen (red. polska J. Kruszewski, W. Silny): Alergologia
  • S. Chyrek-Borowska, K.Wiśniewski: Farmakoterapia chorób alergicznych
  • E. Zawisza, B. Samoliński: Choroby alergiczne
  • Ligęziński, D. Jurkiewicz: Postępy w rozpoznawaniu i leczeniu chorób górnych dróg oddechowych o podłożu immunologicznym

 

Przygotowanie publikacji

Specjalizujący się lekarz powinien przedstawić do wglądu i akceptacji dwie wydrukowane prace z zakresu alergologii lub przygotowane do druku. Jedną z prac może być komunikat zjazdowy, którego współautorem jest kandydat, a praca została przedstawiona na zjeździe lub konferencji. Streszczenie powinno być wydrukowane w materiałach zjazdowych. Tylko wyjątkowo zamiast takich prac można przyjąć pracę poglądową jeszcze nie opublikowaną i nie przedstawioną na posiedzeniu oddziału terenowego Polskiego Towarzystwa Alergologicznego.

Udział w konsultacjach, seminariach i innych formach kształcenia

Dotyczy wskazanych przez kierownika specjalizacji.

Uczestniczenie w działalności szkoleniowej Polskiego Towarzystwa Alergologicznego

Uczęszczanie na posiedzenia oddziału terenowego PTA. Wskazany udział w pracy towarzystwa polegający na udziale w posiedzeniach naukowo-szkoleniowych oraz sympozjach, konferencjach, kongresach i zjazdach krajowych organizowanych przez PTA (EAACI, AAACI) oraz konferencjach i zjazdach zagranicznych.

Prenumerata czasopism o tematyce alergologicznej

Dotyczy czasopism polskich lub zagranicznych. Prenumerata i śledzenie prac zamieszczanych w polskich naukowych czasopismach o tematyce alergologicznej i dziedzin pokrewnych,

Staże kierunkowe

  • Staż w jednostce organizacyjnej prowadzącej specjalizację – 15 miesięcy.

  • Staż w pracowni alergologicznej AM lub szczebla wojewódzkiego – 2 miesiące.
  • Staż w klinice chorób wewnętrznych – 3 miesiące (w tym 1 miesiąc hematologii i rematologii).
  • Staż w klinice pneumonologii – 2 miesiące.
  • Staż w Klinice Alergicznych Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy – 1 miesiąc.
  • Staż w klinice pediatrii – 2 miesiące.
  • Staż w klinice otolaryngologii – 3 miesiące.
  • Staż w klinice dermatologii lub przyklinicznym ośrodku alergii skóry – 3 miesiące.
  • Staż w OIOM – 1 miesiąc.
  • Staż w zakładzie immunologii klinicznej AM – 3 miesiące.
  • Staż w zakładzie diagnostyki laboratoryjnej – 1 miesiąc.
  • Staż w klinice chorób zakaźnych; AIDS – diagnostyka i leczenie – staż 3 dniowy.
  • Staż w zakresie medycyny ratunkowej – 3 dni.
  • Staż w zakresie promocji zdrowia – 3 dni.

4. Kształcenie w wykonywaniu zabiegów i procedur medycznych

Wykaz i liczba procedur i zabiegów medycznych, w których specjalizujący się lekarz ma obowiązek uczestniczyć:

  • 100 punktowych testów skórnych

  • 30 spirometrii
  • 100 wstrzyknięć preparatów odczulających

Wykaz i liczba procedur i zabiegów medycznych, które specjalizujący się lekarz ma obowiązek samodzielnie wykonać.

  • wykonanie 20 punktowych testów skórnych

  • wykonanie 5 spirometrii
  • wykonanie 20 wstrzyknięć preparatów odczulających

5. Pełnienie dyżurów lekarskich

W trakcie każdego ze staży specjalizujący się lekarz pełni 4 dyżury samodzielne lub towarzyszące.

6. Czas trwania specjalizacji

Czas trwania specjalizacji w alergologii wynosi minimum 3 lata, maksimum 4,5 lata.

7. Metody oceny wiedzy i umiejętności praktycznych

Kolokwia

Wymagane jest terminowe zaliczanie kolokwiów na zakończenie każdego stażu i innych o tematyce i zakresie ustalonym z kierownikiem specjalizacji.

  • kolokwium z alergologii

  • kolokwium z chorób wewnętrznych,
  • kolokwium z pneumonologii,
  • kolokwium z alergicznych chorób zawodowych,
  • kolokwium z pediatrii,
  • kolokwium z otolaryngologii,
  • kolokwium z dermatologii,
  • kolokwium z intensywnej opieki medycznej,
  • kolokwium z immunologii,
  • kolokwium z diagnostyki laboratoryjnej,
  • kolokwium zchorób zakaźnych i AIDS,
  • kolokwium z medycyny ratunkowej

Kolokwium z prawa medycznego oraz kolokwium z promocji zdrowia w placówce akademickiej zajmującej się dydaktyką w tym zakresie.

Dodatkowe sprawdziany wiedzy teoretycznej wyznacza kierownik specjalizacji

Sprawdziany umiejętności praktycznych

Codzienna nadzorowana aktywna i czynna praca w ośrodkach klinicznych, oddziałach, przychodniach z bieżącą oceną nabywanych umiejętności.

Egzamin praktyczny

Ocena pracy poglądowej i publikacji

Dokonuje kierownik specjalizacji przed przystąpieniem do egzaminu.

8. Znajomość języków obcych

Oczekuje się, że specjalizujący się lekarz wykaże się praktyczną znajomością przynajmniej jednego z języków: angielskiego, francuskiego lub niemieckiego, w stopniu pozwalającym na korzystanie z piśmiennictwa fachowego i porozumienie się z lekarzami innej narodowości, potwierdzoną sprawdzianem w akademickiej placówce nauczania języków obcych.

Postępowanie kwalifikacyjne dla lekarzy ubiegających się o rozpoczęcie specjalizacji w alergologii

O rozpoczęcie specjalizacji w alergologii może ubiegać się lekarz:

  • posiadający jedną z wymienionych poniżej specjalizacji II stopnia

- choroby płuc,
- choroby wewnętrzne,
- dermatologia i wenerologia,
- otolaryngologia,
- otolaryngologia dziecięca,
- pediatria.

  • posiadający tytuł specjalisty w jednej z wymienionych poniżej specjalności podstawowych (uzyskany zgonie z rozporządzeniem z dn. 25.03.1999 r.):

- choroby wewnętrzne,
- dermatologia i wenerologia,
- otorynolaryngologia,
- pediatria.

Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza komisja kwalifikacyjna ds. specjalizacji w skład której wchodzą:

  • właściwy konsultant regionalny,

  • przedstawiciel odpowiedniego towarzystwa lekarskiego,
  • przedstawiciel okręgowej rady lekarskiej,
  • przedstawiciel akademii medycznej z właściwego regionu,

Komisja ocenia wnioski pod względem formalnym i ustala listę lekarzy, którzy uzyskają zgodę na rozpoczęcie specjalizacji.

W przypadku postępowania konkursowego (jeżeli specjalizacja ma być realizowana w ramach rezydentury lub gdy liczba kandydatów przekracza liczbę przewidzianych miejsc edukacyjnych) organizowany jest egzamin testowy a następnie komisja przeprowadza rozmowy kwalifikacyjne. Jeżeli do konkursu przystępuje duża liczba lekarzy powoływane są zespoły podległe komisji.

Egzamin testowy opracowany przez Krajową Radę Egzaminów Lekarskich organizuje i przeprowadza kierownik wojewódzkiego ośrodka metodyczno-organizacyjnego.

Komisja kwalifikacyjna ds. specjalizacji w oparciu o wyniki testu i rozmowy kwalifikacyjnej ustala listę rankingową służącą do wypełnienia miejsc edukacyjnych.

Inne zasady specjalizacji w alergologii

  1. Specjalizacją może kierować alergolog, samodzielny pracownik naukowy, specjalista w dziedzinie jednej z dyscyplin podstawowych, tej samej co specjalizujący się. Może on jednocześnie kierować specjalizacją najwyżej 3 lekarzy.
  2. Uprawnienia do prowadzenia specjalizacji w alergologii może uzyskać ośrodek, który:

    - posiada w swej strukturze oddziały lub inne komórki o profilu alergologicznym
      wyposażone w niezbędny sprzęt i aparaturę medyczną oraz udzielające
      specjalistycznych świadczeń w skali niezbędnej do realizacji zadań
      przewidzianych programem specjalizacji,
    - zatrudnia przynajmniej 2 specjalistów – alergologów, w tym samodzielnego
      pracownika nauki,
    - posiada odpowiedni sprzęt i bazę dydaktyczną.

  3. Ośrodek prowadzący specjalizację w alergologii powinien współpracować z klinikami, oddziałami, przychodniami lub laboratoriami, których nie posiada, a w których staż jest konieczny w kształceniu w tej specjalności.

  4. Ośrodek w którym kandydat odbywa specjalizację wskazuje wojewódzki ośrodek metodyczno-organizacyjny i wydaje mu kartę szkolenia specjalizacyjnego.
  5. Staże kliniczne w poszczególnych specjalnościach planuje kierownik specjalizacji. Może on skracać je do 2 miesięcy lub wydłużać, jednak kandydat powinien odbyć co najmniej 15 miesięczny staż w ośrodku alergologicznym, odpowiadającym jego specjalności podstawowej. Na tej podstawie można mu również zaliczyć odpowiedni staż kliniczny (w specjalności w której posiada już specjalizację II stopnia).
  6. Zaliczenie stażu następuje po zdaniu kolokwium, co powinno być udokumentowane wpisem do karty specjalizacyjnej z zaznaczeniem gdzie odbyto staż, w jakim terminie oraz z podaniem oceny kolokwium. Brak zaliczenia stażu stwarza konieczność jego powtórzenia.
  7. Kandydat powinien załączyć odpowiednie zaświadczenia o zaliczonych stażach i odbytych kursach do dokumentacji przed egzaminem.

 

(c) Copyright by Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, Warszawa  2000