| |
CENTRUM
MEDYCZNE KSZTAŁCENIA
PODYPLOMOWEGO

Program
specjalizacji
w
AUDIOLOGII I FONIATRII
Warszawa 2000
(c) Copyright by Centrum Medyczne Kształcenia
Podyplomowego, Warszawa 2000
Program specjalizacji
przygotował zespół ekspertów:
Prof. dr hab. Henryk Skarżyński - Dyrektor Instytutu Fizjologii i
Patologii Słuchu
Konsultant Krajowy w Dziedzinie
Audiologii i Foniatrii
Prof. dr hab. Antoni Pruszewicz
- Kierownik Kliniki Foniatrii i Audiologii AM w Poznaniu
Prof. dr hab. Eugeniusz
Olszewski - Przewodniczący Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa
Otolaryngologii Chirurgów Głowy i Szyi
Dr med. Małgorzata Mueller-Malesińska
- Kierownik Zakładu Audiologii Klinicznej Instytutu Fizjologii i
Patologii Słuchu
Dr med. Marzena
Kubiczek-Jagielska - Przedstawiciel CMKP, Klinika Otolaryngologii CMKP
Kto może ubiegać się o
rozpoczęcie specjalizacji?
W
audiologii i foniatrii mogą specjalizować się lekarze posiadający
specjalizację II stopnia w audiologii, foniatrii, otolaryngologii,
otolaryngologii dziecięcej, uzyskaną na podstawie dotychczasowych
przepisów lub lekarze posiadający tytuł specjalisty w
otorynolaryngologii, uzyskany na podstawie rozporządzenia Ministra
Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 25.03.1999 r.
Cel studiów
specjalizacyjnych
Posiadanie
specjalizacji z audiologii i foniatrii upoważnia do diagnozowania,
leczenia i rehabilitowania oraz ustalenia rokowania na poziomie
specjalistycznym zaburzeń słuchu, głosu, mowy i procesu
komunikatywnego. Uzyskanie specjalizacji upoważnia do specjalizowania
innych lekarzy i obejmowania funkcji ordynatora w oddziałach audiologii
i foniatrii lub kierownika ośrodka
diagnostyczno-leczniczo-rehabilitacyjnego i zaburzeń komunikowania się.
Wymagana wiedza
Po zakończeniu specjalizacji
lekarz ma wykazać się znajomością poniższych zagadnień z zakresu:
- anatomii szczegółowej,
histologii, histochemii oraz ultrastruktury narządu słuchu i równowagi,
- anatomii szczegółowej i
fizjologii narządu głosu i mowy, neuroanatomii i neurofizjologii
tych narządów,
- fizjologii narządu słuchu
i równowagi, embriologii i genetyki,
- podstaw akustyki i jej
znaczenia dla fizjologii i pomiarów słuchu,
- akustyki głosu i mowy, ze
szczególnym uwzględnieniem: podstaw fizycznych, aparatury
pomiarowej, metod i sposobów rejestracji, zasad biocybernetyki i
mikrostruktury głosu,
- aparatury audiometrycznej i
labiryntologicznej,
- diagnostyki audiologicznej,
akumetrii, audiometrii,
- podstaw biolingwistyki,
- podstaw psychologii
klinicznej,
- metod badania
foniatrycznego,
- wybranych elementów
logopedii,
- instrumentalnych metod
stosowanych w foniatrii: (stroboskopia, natężenie głosu,
pneumografia, spirometria, glottografia, elektromiografia, badania
radiologiczne, metody analizy akustycznej, diagnostyka
ultrasonograficzna),
- podstawowych metod badań
audiologicznych labiryntologicznych,
- obiektywnych metod badania
słuchu, głosu i mowy,
- patofizjologii zaburzeń głosu:
(dysfonia dysplastyczna, dysfonia dziecięca, dysfonia porażenna,
dysfonie uwarunkowane hormonalnie i genetycznie, zaburzenia głosu w
schorzeniach neurologicznych
i psychiatrycznych, czynnościowe zaburzenia głosu, zawodowo
uwarunkowane zaburzenia głosu, zaburzenia głosu śpiewaczego,
zaburzenia głosu organiczne, zaburzenia głosu po leczeniu raka
krtani,
- zaburzeń mowy i języka,
opóźniony rozwój mowy, zaburzenia artykulacji, zaburzenia płynności
mowy, nosowanie, ośrodkowe zaburzenia mowy w tym płynności mowy i
języka, zaburzenia mowy i języka w schorzeniach psychiatrycznych,
- zaburzeń słuchu w wieku
rozwojowym (etiologia głuchot dziecięcych, czynniki ryzyka w
etiologii niedosłuchów, nagła głuchota, ośrodkowe zaburzenia słuchu,
możliwość leczenia niedosłuchów przewodzeniowych),
- podstaw w zakresie zaburzeń
w połykaniu (dysfagia),
- zasad organizacji,
wykonywania i oceny masowych (przeglądowych) badań słuchu u
dzieci i dorosłych,
- znajomości diagnostyki
neurologicznej, związanej z zaburzeniami słuchu, mowy i narządu równowagi,
umiejętnością interpretacji testów psychologicznych u dzieci,
- znajomości patologii i
leczenia chorób narządu słuchu i równowagi: ucha zewnętrznego,
ucha środkowego, ucha wewnętrznego, nerwu VIII oraz części
centralnej; wykaże również znajomość nieorganicznych zaburzeń
słuchu i równowagi, farmakologii leków stosowanych w chorobach
narządu słuchu i równowagi oraz fizjopatologii układu przewodzącego
dźwięki oraz wskazania i ocenę wyników operacji poprawiających
słuch,
- zasad fonochirurgii,
- podstaw chirurgicznej
rehabilitacji głosu, po laryngektomii całkowitej lub częściowej.
Ponadto po ukończeniu
specjalizacji lekarz:
- omówi patologię i
leczenie zaburzeń słuchu u dzieci, głuchoty wrodzone i nabyte
oraz profilaktykę zaburzeń słuchu u dzieci; przedstawi organizację
opieki nad dzieckiem głuchym i niedosłyszącym, omówi zasady
opieki zdrowotnej, wychowania i szkolnictwa oraz rehabilitacji słuchu
u dzieci,
- scharakteryzuje protezy słuchowe
u dzieci i dorosłych, wykaże znajomość stosowanych aktualnie
protez oraz indywidualnych wkładek usznych, przeprowadzi instruktaż
chorych używających aparatów słuchowych,
- poda zasady rehabilitacji słuchu
u dorosłych - po nagłej utracie słuchu, po operacjach poprawiających
słuch z zastosowaniem protez słuchowych oraz rehabilitacji narządu
równowagi i rehabilitacji zaburzeń głosu i mowy,
- scharakteryzuje audiologię
przemysłową, działanie hałasu na słuch i na cały ustrój, omówi
toksyczne uszkodzenia słuchu, "barotrauma", wibracje,
poda zasady profilaktyki zaburzeń słuchu w przemyśle, znaczenie
warunków pracy, badań wstępnych i okresowych, kwalifikowanie do
pracy, zasady ochrony zbiorczej i indywidualnej,
- scharakteryzuje głuchotę
starczą, zasady diagnostyki, profilaktyki i leczenia; wykaże się
znajomością patofizjologii wieku starczego; omówi stosowanie
aparatów słuchowych u ludzi starych,
- wykaże się znajomością
ustawodawstwa i orzecznictwa w zakresie zaburzeń słuchu i równowagi
oraz głosu i mowy:
- w zakresie czasowej niezdolności do pracy
- dla celów sądowo-lekarskich
- dla celów
ubezpieczeniowych
- przedstawi zasady ochrony
narządu słuchu i równowagi, zaproponuje program oświaty
zdrowotnej w tym zakresie,
- wykaże się umiejętnością
rozpoznawania i leczenia zaburzeń głosu; wymieni jednostki
chorobowe (semiotyka foniatryczna); scharakteryzuje choroby zawodowe
narządu głosu; omówi zaburzenia głosu w innych schorzeniach (neurologicznych,
psychiatrycznych, internistycznych, endokrynologicznych i innych);
wymieni metody leczenia zachowawczego, metody leczenia
chirurgicznego (fonochirurgia, wybrane zagadnienia z chirurgii
dziecięcej, chirurgii szczękowej, chirurgii laryngologicznej,
chirurgii plastycznej); omówi podstawy psychoterapii w foniatrii
oraz zasady rehabilitacji głosu i zasady higieny głosu,
- wykaże się umiejętnością
rozpoznawania , leczenia i rehabilitacji zaburzeń mowy,
- pochodzenia ośrodkowego,
- pochodzenia obwodowego,
- omówi zaburzenia czynnościowe,
- omówi zaburzenia mowy
towarzyszące innym chorobom,
- omówi rehabilitację głosu
zastępczego po laryngektomii całkwitej i rehabilitacji po
zabiegach laryngektomii częściowych,
- wykaże się umiejętnością
rozpoznawania, leczenia i rehabilitacji zaburzeń słuchu u dzieci;
przedstawi klinikę obwodowych uszkodzeń słuchu, scharakteryzuje ośrodkowe
zaburzenia słuchu, problemy agnozji akustycznej; opisze zasady
leczenia zachowawczego i chirurgicznego uszkodzeń słuchu, zasady
protezowania słuchowego u dzieci i młodzieży,
- przedstawi zasady
rehabilitacji głosu i mowy u dziecka głuchego i niedosłyszącego,
w tym program rehabilitacji po wszczepieniu implantu ślimakowego,
- wykaże się znajomością
orzecznictwa w foniatrii,
- omówi zasady organizacji
placówek zajmujących się diagnostyką i leczeniem zaburzeń głosu
i mowy,
- przedstawi zagadnienia
prawno-lekarskie, z którymi styka się lekarz audiolog i foniatra w
praktyce zawodowej.
Wymagane umiejętności
praktyczne
Po zakończeniu specjalizacji
lekarz wykażę się umiejętnością, wykona lub zapewni nadzór w
zakresie:
- biegłego posługiwania się
obiektywnymi i subiektywnymi metodami oceny narządu mowy i głosu;
- biegłego posługiwania się
aparaturą audiologiczną i labiryntologiczną;
- wykonania pełnego badania
audiologicznego i labiryntologicznego;
- interpretacji i oceny wyników
wykonanych badań audiologicznych i labiryntologicznych;
- doboru protez słuchowych u
dzieci i dorosłych;
- samodzielnego poprowadzenia
zajęć rehabilitacji narządu słuchu i równowagi;
- samodzielnego wykonania wkładek
usznych;
- fonochirurgii otochirurgii
- rehabilitacji chorych po
operacjach krtaniowych, zwłaszcza po całkowitym usunięciu krtani,
chirurgiczna rehabilitacja głosu po operacjach krtaniowych, względnie
po całkowitym usunięciu krtani;
- postępowania w ośrodkowych
zaburzeniach mowy i języka;
- badań słuchu w wieku
rozwojowym ze szczególnym uwzględnieniem możliwości obiektywnej
oceny słuchu;
- obiektywnej topodiagnostyki
zaburzeń słuchu u chorych w różnym wieku;
- zasad kwalifikowania dzieci
z zaburzonym procesem komunikatywnym i/lub uszkodzonym słuchem do
odpowiednich szkół;
- protezowania słuchowego u
dzieci i dorosłych;
- zasad orzekania o
inwalidztwie i chorobie zawodowej w schorzeniach foniatrycznych (głosu,
słuchu, mowy i języka);
- praktycznego wykonywania
podstawowych badań psychoakustycznych (audiometria tonalna,
oznaczanie recruitment);
- ustalania wskazań do
badania i interpretacji wyników ERA;
- obiektywnego określania
progu słuchowego według zasady cross check principle;
- ogólnych zasad
rehabilitacji procesu komunikatywnego u dziecka głuchego;
- wykrywania agrawacji i
symulacji głuchoty;
- oceny otoskopowej oraz
kwalifikacji do zabiegów otochirurgicznych;
- leczenia zachowawczego różnego
typu zaburzeń słuchu lub zmian zapalnych ucha środkowego.
Formy zdobywania wiedzy i
umiejętności praktycznych
Kursy
Kurs wprowadzający
Kurs
wprowadzający 1-tygodniowy w pierwszym roku specjalizacji w Klinice
Chorób Uszu, Zakładzie Audiologii Klinicznej i Zakładzie Foniatrii
Instytutu Fizjologii i Patologii Słuchu w Warszawie lub Klinice
Foniatrii i Audiologii AM w Poznaniu.
Kursy atestacyjne w każdym
roku specjalizacji
- Audiologia i Foniatria -
kurs 1-tygodniowy w Instytucie Fizjologii i Patologii Słuchu w
Warszawie we współpracy z CMKP.
- Audiologia i Foniatria -
kurs 1-tygodniowy w Klinice Foniatrii i Audiologii AM w Poznaniu we
współpracy z CMKP.
- Audiologia i Foniatria -
kurs 1-tygodniowy organizowany wspólnie przez Krajowe Towarzystwa
Naukowe, których obszar działania obejmuje program specjalizacji
audiologii i foniatrii. Corocznie kurs jest uzgadniany przez Zarządy
Towarzystw lub specjalistycznych sekcji.
Staże kierunkowe
Specjalizujący się lekarz
zobowiązany jest do odbycia następujących staży
- Staż z zakresu psychiatrii
- 1 miesiąc,
- Staż z zakresu neurologii
- 1 miesiąc,
- Staż w zakresie
diagnostyki uszkodzeń słuchu u dzieci i dorosłych - 3 miesiące,
może być zrealizowany w:
- Instytucie Fizjologii i
Patologii Słuchu - Zakład Audiologii Klinicznej,
- Klinice Foniatrii i
Audiologii AM w Poznaniu,
- Klinikach Otolaryngologii
AM w Warszawie, Białymstoku, Wrocławiu, Łodzi,
Lublinie, Bydgoszczy, Katowicach i Zabrzu,
- Klinice Otolaryngologii
CMKP,
- Klinikach Otolaryngologii
Dziecięcej, Foniatrii i Audiologii AM w Łodzi i
lublinie,
- Klinice Otolaryngologii
Collegium Medicum UJ w Krakowie.
- Staż z zakresu
otoneurologii - 2 tygodnie, może być zrealizowany w:
- Instytucie Fizjologii i
Patologii Słuchu oraz Klinikach Otolaryngologii AM w
Warszawie, Łodzi,
Wrocławiu, Bydgoszczy, Białymstoku, Lublinie,
Katowicach, Zabrzu, Poznaniu,
- Klinice Otolaryngologii
CMKP,
- Klinice Otolaryngologii
Collegium Medicum UJ w Krakowie,
- Staż z zakresu
rehabilitacji słuchu u dzieci i dorosłych - 3 miesiące, może być
zrealizowany w:
- Zakładzie Rehabilitacji
Instytutu Fizjologii i Patologii Słuchu oraz Klinice
Foniatrii i Audiologii AM w Poznaniu
- Staż z zakresu
aparatowania dzieci - 1 miesiąc, może być zrealizowany w:
- Zakładzie Audiologii
Klinicznej Instytutu Fizjologii i Patologii Słuchu,
- Zakładzie Laryngologii,
Foniatrii i Audiologii Instytutu - Pomnika Centrum
Zdrowia Dziecka,
- Zakładzie Audiologii
Instytutu Matki I Dziecka,
- Klinice Foniatrii i
Audiologii AM w Poznaniu,
- Klinice Otolaryngologii
Dziecięcej, Foniatrii i Audiologii AM w Lublinie i Łodzi,
- Staż z zakresu
aparatowania dorosłych - 1 miesiąc, może być zrealizowany w
- Instytucie Fizjologii i
Patologii Słuchu,
- Klinikach Otolaryngologii
AM, CMKP, Collegium Medicum UJ,
- Staż w zakresie
diagnostyki i leczenie szumów usznych - 2 tygodnie, może być
zrealizowany w:
- Klinice Szumów Usznych
Instytutu Fizjologii i Patologii Słuchu,
- Klinice Foniatrii i
Audiologii AM w Poznaniu,
- Klnice Otolaryngologii AM w
Białymstoku,
- Staż w zakresie leczenia
operacyjnego i zachowawczego chorób uszu - 3 miesiące, może być
zrealizowany w:
- Klinice Chorób Uszu
Instytutu Fizjologii i Patologii Słuchu,
- Klinikach Otolaryngologii
AM, CMKP, Collegium Medicum UJ,
- Staż z zakresu diagnostyki
zaburzeń głosu i mowy - 3 miesiące, może być zrealizowany w:
- Klinice Foniatrii i
Audiologii AM w Poznaniu,
- Klinice Otolaryngologii AM
w Warszawie,
- Zakładzie Foniatrii
Instytutu Fizjologii i Patologii słuchu,
- Klinice Otolaryngologii
Dziecięcej, Foniatrii i Audiologii AM w Lublinie,
- Klinice Otolaryngologii AM
w Szczecinie, Wrocławiu, Bydgoszczy,
Białymstoku, Gdańsku,
- Klinice Otolaryngologii
Collegium Medicum UJ,
- Klinice Otolaryngologii
CMKP
- Staż z zakresu leczenia
zaburzeń głosu i mowy - 4 miesiące, może być zrealizowany w:
- Klinice Foniatrii i
Audiologii AM w Poznaniu,
- Klinice Otolaryngologii AM
w Warszawie,
- Zakładzie Foniatrii
Instytutu Fizjologii i Patologii słuchu,
- Klinice Otolaryngologii
Dziecięcej, Foniatrii i Audiologii AM w Lublinie,
- Klinice Otolaryngologii AM w Szczecinie, Wrocławiu, Bydgoszczy,
Białymstoku, Gdańsku,
- Klinice Otolaryngologii Collegium Medicum UJ,
- Klinice Otolaryngologii CMKP
- Staż z zakresu
rehabilitacji zaburzeń głosu i mowy - 3 miesiące,
- Staż w zakresie
intensywnej terapii i medycyny ratunkowej po - 1 tygodniu, może być
zrealizowany w:
- Katedrach i Zakładach Anestezjologii AM, CMKP, Instytutów
Kształcenie w czasie
praktyki lekarskiej
- w czasie kształcenia
specjalizujący się lekarz powinien aktywnie uczestniczyć w
procesie diagnozowania, leczenia i rehabilitacji chorych, zarówno w
warunkach szpitalnych, jak i ambulatoryjnych,
- istotnym elementem kształcenia
są obchody lekarskie, odprawy i zebrania kliniczne,
- szczególną uwagę należy
zwrócić na to, czy lekarz posiada umiejętności prawidłowego
komunikowania się z chorym i informowania chorego i rodzinę o jego
stanie zdrowia,
- w trakcie kształcenia
powinien następować stopniowy rozwój odpowiedzialności
klinicznej, aż do samodzielnego prowadzenia diagnostyki, leczenia i
rehabilitacji.
Kształcenie w wykonywaniu
zabiegów i procedur medycznych
Podczas specjalizacji lekarz
musi nabyć umiejętności wykonywania procedur i zabiegów
diagnostycznych i terapeutycznych stosowanych w audiologii i foniatrii.
W związku z tym kandydat zobowiązany jest do:
- wykazania się umiejętnością
biegłego posługiwania się aparaturą audiologiczną i
labiryntologiczną,
- wykonania pełnych badań
audiologicznych i labiryntologicznych,
- zinterpretowania i oceny
wyników wykonanych badań audiologicznych i labiryntologicznych,
- samodzielnego wykonania wkładek
usznych oraz dobrania protez słuchowych u dzieci i dorosłych,
- poprowadzenia samodzielnie
zajęć z rehabilitacji narządu słuchu, głosu, mowy i równowagi,
- wykazania się umiejętnością
biegłego posługiwania się obiektywnymi i subiektywnymi metodami
oceny narządu mowy i głosu.
Wykaz i minimalna liczba
wymaganych procedur medycznych i zabiegów, które specjalizujący się
lekarz ma obowiązek wykonać samodzielnie:
- wykonanie pełnych badań
audiologicznych i labiryntologicznych - 500,
- samodzielne wykonanie wkładek
usznych - 50,
- dobór protez słuchowych u
dzieci - 300, u dorosłych - 200,
- samodzielne prowadzenie zajęć
z rehabilitacji narządu słuchu - 50 pacjentów, głosu i mowy - 50
pacjentów, równowagi - 25 pacjentów,
- samodzielne wykonanie badań
oceny narządu mowy i głosu - 250 w tym: 150 stroboskopii, 50
videolaryngostroboskopii, 50 analiz akustycznych głosu, 50 pomiarów
natężenia i męczliwości głosu.
Powyższe procedury muszą być udokumentowane w prowadzonej
dokumentacji oddziału lub ambulatorium. Przed dopuszczeniem do
egzaminu kierownik specjalizacji musi przyjąć i podpisać pisemny
raport Kandydata z imiennym wykazaniem prowadzonych chorych,
wykonanych badań u konkretnych chorych w oddziale lub ambulatorium.
Formy samokształcenia
Udział w działalności
towarzystw lekarskich
- Kandydaci powinni aktywnie
uczestniczyć w specjalistycznych posiedzeniach naukowych (przynajmniej
2 razy w roku wziąć udział w ogólnopolskich sympozjach naukowych,
których program zostanie zaakceptowany przez Konsultanta Krajowego
a wykaz zostanie ogłoszony do dnia 30 listopada roku poprzedniego).
- W trakcie kształcenia
kandydat powinien przedstawić na specjalistycznych posiedzeniach
przynajmniej jeden referat (lub plakat) w każdym roku specjalizacji.
Przygotowanie publikacj
W okresie
kształcenia specjalizujący się lekarz powinien przygotować pracę
poglądową z zakresu audiologii lub foniatrii (lub inną pracę z tego
zakresu opublikowaną w recenzowanym czasopiśmie krajowym lub
zagranicznym).
Pełnienie dyżurów
lekarskich
Dyżury
lekarskie nie obowiązują w czasie specjalizacji w audiologii i
foniatrii i nie są warunkiem dla przystąpienia do egzaminu
specjalizacyjnego.
Metody oceny wiedzy i umiejętności
praktycznych
Kolokwia
Specjalizujący się lekarz
zobowiązany jest do zaliczenia kolokwiów u Kierownika specjalizacji
lub wyznaczonych przez niego osób z zakresu:
- Anatomii, fizjologii i
genetyki narządu słuchu i równowagi.
- Neuroanatomii i
neurofizjologii narządu mowy.
- Akustyki słuchu, głosu i
mowy (podstawy fizyczne, aparatura pomiarowa i metody badań).
- Diagnostyki audiologicznej,
akumetrii i audiometrii, badań elektrofizjologicznych słuchu.
- Diagnostyki foniatrycznej.
- Patofizjologii, zaburzeń głosu,
mowy i języka.
- Patofizjologii zaburzeń słuchu
i całkowitej głuchoty u dzieci i dorosłych.
- Leczenia zaburzeń głosu,
mowy i języka.
- Leczenia zaburzeń słuchu.
- Aparatowania dzieci i dorosłych.
- Rehabilitacji zaburzeń słuchu
w różnym wieku.
- Rehabilitacji zaburzeń głosu
i mowy.
- Podstaw
psychologiczno-logopedycznych w procesie rehabilitacji zaburzeń słuchu,
głosu i mowy.
Ponadto specjalizujący się
lekarz zobowiązany jest do zaliczenia kolokwium:
- z prawa medycznego,
- z promocji zdrowia,
- z epidemiologii zakażeń
HIV i choroby AIDS.
Sprawdziany umiejętności
praktycznych
Specjalizujący się lekarz
zobowiązany jest do wykazania się umiejętnością wykonania wybranych
czynności i zaliczenia niżej wymienionych sprawdzianów umiejętności
praktycznych:
- sprawdzian z
przeprowadzenia badań z zakresu diagnostyki audiologicznej,
labiryntologicznej i foniatrycznej,
- sprawdzian z
przeprowadzenia badania podmiotowego i przedmiotowego pacjenta z
zaburzeniem słuchu, mowy lub głosu,
- sprawdzian z
przeprowadzenia diagnostyki różnicowej zbadanego pacjenta,
- sprawdzian z przedstawienia
programu dalszej diagnostyki uzupełniającej i leczenia.
Ocena pracy poglądowej
Akceptacja pracy poglądowej
przez kierownika specjalizacji lub publikacja w czasopiśmie
recenzowanym.
Znajomość języków
obcych
Specjalizujący się lekarz ma
wykazać się praktyczną znajomością przynajmniej jednego z języków:
angielskiego, francuskiego, niemieckiego lub rosyjskiego, potwierdzoną
zdanym egzaminem.
Czas trwania specjalizacji
Czas trwania specjalizacji w
audiologii i foniatrii wynosi nie mniej niż 3 lata.
Postępowanie
kwalifikacyjne dla lekarzy ubiegających się o rozpoczęcie
specjalizacji w audiologii i foniatrii.
Postępowanie kwalifikacyjne
przeprowadza komisja kwalifikacyjna ds. specjalizacji w skład której
wchodzą:
- przedstawiciel wojewody,
- właściwy konsultant
regionalny jako przewodniczący komisji,
- przedstawiciel
odpowiedniego towarzystwa lekarskiego lub jego sekcji,
- przedstawiciel okręgowej
izby lekarskiej.
Komisja ocenia wnioski pod względem formalnym i ustala listę
lekarzy, którzy uzyskają zgodę na rozpoczęcie specjalizacji.
W przypadku postępowania konkursowego (jeżeli specjalizacja ma być
realizowana w ramach rezydentury lub gdy liczba kandydatów przekracza
liczbę przewidzianych miejsc szkoleniowych) organizowany jest egzamin
testowy a następnie komisja przeprowadza rozmowy kwalifikacyjne. Jeżeli
do konkursu przystępuje duża liczba lekarzy powoływane są zespoły
podległe komisji.
Egzamin testowy opracowany przez Krajową Radę Egzaminów
Lekarskich organizuje i przeprowadza kierownik wojewódzkiego ośrodka
metodyczno-organizacyjnego we współpracy z konsultantem regionalnym.
Komisja kwalifikacyjna ds. specjalizacji w oparciu o wyniki testu i
rozmowy kwalifikacyjnej ustala listę rankingową służącą do wypełnienia
miejsc szkoleniowych.
Warunki kwalifikacji
jednostek organizacyjnych uprawnionych do prowadzenia specjalizacji w
audiologii i foniatrii.
1.Specjalizacja w audiologii i foniatrii może odbywać się w
Klinikach lub Zakładach
resortowego
Instytutu Fizjologii i Patologii Słuchu, Klinikach Akademii
Medycznych
i CMKP oraz w innych jednostkach, które uzyskały
wpis na listę przedmiotów
uprawnionych do specjalizowania, prowadzoną przez
Ministra Zdrowia.
2.Jednostki, o których mowa
w punkcie 1, muszą:
- mieć w swojej strukturze organizacyjnej oddziały szpitalne i
odpowiednie poradnie dla potrzeb chorych z audiologii
i foniatrii oraz
bibliotekę naukową,
- zatrudniać co najmniej 3
lekarzy z tytułem specjalisty - 2 w dziedzinie
audiologii i 1 w
foniatrii lub 2 w dziedzinie foniatrii i 1 w audiologii,
- posiadać sprzęt i
aparaturę medyczną niezbędną do realizacji zadań
określonych programem
specjalizacji,
- udzielać świadczeń
zdrowotnych umożliwiających zrealizowanie
programu specjalizacji,
- posiadać odpowiedni sprzęt
i bazę dydaktyczną.
(c) Copyright by Centrum Medyczne Kształcenia
Podyplomowego, Warszawa 2000 |
|