Komunikat

Dyrektora Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w sprawie uznawania tytułu specjalisty uzyskanego za granicą na podstawie § 32 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002r. w sprawie uzyskiwania tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia /Dz. U. Nr 173, poz.1419/.

Osoba, która uzyskała za granicą tytuł specjalisty w dziedzinie: epidemiologia, fizjoterapia, fizyka medyczna, inżynieria medyczna, promocja zdrowia i edukacja zdrowotna, psychologia kliniczna, neurologopedia, zdrowie publiczne, zdrowie środowiskowe – może uzyskać tytuł specjalisty w Rzeczypospolitej Polskiej.

Osoba występuje do Ministra Zdrowia z wnioskiem, do którego dołącza następujące dokumenty przetłumaczone na język polski:

  1. oryginał dokumentu nadania tytułu specjalisty;
     

  2. dokument zawierający dane o miejscu odbycia specjalizacji i czasie jej trwania oraz zrealizowanym programie;
     

  3. informację o sposobie i trybie złożenia egzaminu lub innej formie potwierdzającej nabytą wiedzę i umiejętności praktyczne;
     

  4. zaświadczenia o miejscu i okresie trwania i rodzaju czynności zawodowych wykonywanych po uzyskaniu tytułu specjalisty.
     

  5. poświadczoną kserokopię dokumentu stwierdzającego posiadanie wyższego wykształcenia.

 Minister Zdrowia może uznać tytuł specjalisty, jeżeli zostaną spełnione warunki:

  1. czas specjalizacji odbytej za granicą nie odbiega od czasu określonego w programie specjalizacji w danej dziedzinie w Polsce;
     

  2. program specjalizacji w zakresie wymaganej wiedzy teoretycznej oraz umiejętności praktycznych odpowiada w istotnych elementach programowi specjalizacji w danej dziedzinie w Polsce.

Decyzje w sprawie uznania tytułu specjalisty uzyskanego za granicą podejmuje Minister Zdrowia, po opinii Dyrektora CMKP sporządzonej na podstawie oceny merytorycznej wniosku przez właściwy zespół ekspertów.

Zespół ekspertów może wnioskować o: 

  1. przyznanie tytułu specjalisty bez żadnych dodatkowych warunków;
     

  2. przyznanie tytułu specjalisty po odbyciu stażu kierunkowego w jednostce szkolącej, którego zakres i program określi w indywidualnych przypadkach zespół;
     

  3. przyznanie tytułu specjalisty po złożeniu egzaminu w Rzeczypospolitej Polskiej;
     

  4. odmowę przyznania tytułu specjalisty uzyskanego za granicą.

 W załączeniu tryb postępowania.

Dyrektor
 
Prof. dr hab. Jadwiga Słowińska – Srzednicka 

 Warszawa, 18 wrzesień 2003r.

Uzupełnienie komunikatu dotyczącego uznania tytułu specjalisty uzyskanego za granicą za równoważny z tytułem specjalisty w Rzeczypospolitej Polskiej w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia

Dokumenty dołączane do przedmiotowego wniosku muszą spełniać niżej wymienione warunki :

  • być w oryginale, odpisie a w przypadku kserokopii uwierzytelnione przez polskiego notariusza, zgodnie z art. 98 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie   (Dz.U. z 2002 r., Nr 42 poz. 369, z późn. zm.) lub przez Konsula Rzeczypospolitej Polskiej ,zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 13 lutego 1984 r. o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r. Nr 215, poz 1823, z późn. zm.), ewentualnie przedłożone do wglądu na miejscu pracownikowi CMKP, który stwierdzi zgodność odpisu z oryginałem,
     

  • przetłumaczone na język polski przez tłumacza przysięgłego wpisanego na listę tłumaczy przysięgłych prowadzoną przez Ministra Sprawiedliwości ( lista dostępna pod adresem internetowym http://tlumacze.ms.gov.pl/),
     

  • zaopatrzone w APOSTILLE –  istnieje  prawny obowiązek zaopatrywania dokumentów pochodzących z państw będących stronami Konwencji znoszącej wymóg legalizacji  zagranicznych dokumentów urzędowych sporządzonej w dniu 5 października 1961 r. w Hadze (Dz. U. z 2005 r., Nr 112, poz. 938 i 939)w Apostille , jeżeli mają być użyte w postępowaniu administracyjnym na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.
       Wyjątkiem jest umowa z  Austrią o wzajemnych stosunkach w sprawach z zakresu prawa cywilnego oraz dokumentach z dnia 9 lutego 1974 r. (Dz.U. Nr 6, poz. 33 z późn. zm.), której  art. 56 ust. 1  stanowi:
       Dokumenty sporządzone lub zaprotokołowane przez sądy lub organy administracji  jednej Umawiającej się Strony w granicach  ich właściwości, nie wymagają do użycia na obszarze drugiej Umawiającej się Strony uwierzytelnienia przez nadrzędne organy ani przez przedstawicielstwa dyplomatyczne lub urzędy konsularne, jeżeli są opatrzone podpisem i pieczęcią urzędową.

 Tryb postępowania w sprawie uznawanie tytułu specjalisty uzyskanego za granicą w dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia. (rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002 r. w sprawie uzyskiwania tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia Dz. U. Nr 173, poz. 1419). 

  1. Wnioski o przyznanie tytułu specjalisty w danej dziedzinie kierowane są do Ministra Zdrowia przez osoby, które uzyskały tytuł specjalisty poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej.
     

  2. Minister Zdrowia w celu wydania opinii przesyła wnioski są do CMKP.
     

  3. Jeżeli wnioski nie spełniają warunków określonych w § 32 ust. 2 i ust. 3 punkt 1, 2, 3, 4 rozporządzenia - CMKP występuje do wnioskodawców o ich uzupełnienie.
     

  4. W przypadku nie nadesłania w ciągu trzech miesięcy uzupełniających dokumentów wniosek z powodu nie spełnienia wymagań formalnych, bez opinii, zwracany jest do Ministra Zdrowia.
     

  5. CMKP ustala termin i miejsce posiedzenia zespołu ekspertów i przekazuje przewodniczącemu zespołu dokumenty wraz z drukiem protokołu.
     

  6. Zespół w protokole wpisuje ocenę merytoryczną wniosek.
     

  7. Dyrektor CMKP na podstawie oceny zespołu ekspertów przedstawia Ministrowi Zdrowia opinię w przedmiotowej sprawie.
     

  8. Posiedzenia zespołu ekspertów odbywają się cztery razy w roku; po 1 stycznia, 1 kwietnia, 1 lipca, 1 września.