CENTRUM MEDYCZNE KSZTAŁCENIA
PODYPLOMOWEGO

Program specjalizacji
z
MEDYCYNY TRANSPORTU

Dla lekarzy posiadających specjalizację I stopnia z chorób wewnętrznych

Warszawa 1999

(c) Copyright by Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, Warszawa 1999

Program specjalizacji przygotował zespół ekspertów:

Dr Wiesław Renke - konsultant krajowy w dziedzinie medycyny transportu
Prof.dr hab. Krzysztof Klukowski komendant WIML
Dr n med. Jacek A. Piątkiewicz Dyrektor Centrum Naukowego Medycyny Kolejowej
 
 

Cel studiów specjalizacyjnych

Lekarz po uzyskaniu tytułu specjalisty medycyny transportu powinien:

• samodzielnie rozwiązywać wszystkie problemy związane z badaniami profilaktycznymi i orzekaniem w związku z:
• wykonywaniem pracy w różnych środkach transportu lądowego, wodnego i powietrznego,
• prowadzeniem lub uczestniczeniem w transporcie wykonywanym różnymi środkami transportu,
• oceniać rodzaje ryzyka zawodowego i wielkości ekspozycji związane z różnymi środkami transportu,
• współpracować i doradzać zarządzającym i uczestniczącym w różnych formach transportu w zakresie higieny i warunków zdrowotnych transportu,
• uczestniczyć w szkoleniu lekarzy i przedstawicieli innych zawodów medycznych w zakresie problemów związanych z medycyną transportu,
• umiejętnie korzystać z postępów wiedzy w zakresie medycyny transportu w celu aktualizowania swojej wiedzy i umiejętności.

Wymagana wiedza

Lekarz posiadający tytuł specjalisty z medycyny transportu powinien posiadać niżej wymienioną wiedzę:

• Medycyna pracy - podstawy prawne, organizacja, ekspozycja zawodowa, patologia zawodowa, orzecznictwo, podstawy ergonomii.
• Medycyna lotnicza - podstawy prawne, bezpieczeństwo lotnicze, transport lotniczy chorych, ekspozycja zawodowa, patologia zawodowa, psychologia lotnicza, orzecznictwo.
• Medycyna morska - podstawy prawne, bezpieczeństwo i higiena pracy na statkach, radioporadnictwo, transport chorych na morzu, ekspozycja zawodowa, patologia zawodowa, choroba morska, ratowanie rozbitków, opieka lekarska przy pracach podwodnych, czynniki psychiczne związane z pracą na statku, orzecznictwo, nadzór sanitarny w portach morskich.
• Medycyna tropikalna - etiologia, klinika, terapia i profilaktyka chorób tropikalnych, higiena w krajach tropikalnych, fizjologia i psychologia pracy w krajach tropikalnych, niebezpieczne rośliny i zwierzęta tropiku, terenowe badania epidemiologiczne, postępowanie w ognisku epidemicznym, badania i orzecznictwo w sprawie osób wyjeżdżających i powracających z krajów o odmiennych warunkach klimatycznych.
• Medycyna kolejowa - podstawy prawne, organizacja transportu kolejowego, charakterystyka stanowisk pracy związanych z bezpieczeństwem ruchu kolejowego, higiena transportu kolejowego, ekspozycja zawodowa, patologia zawodowa, metodyka badań, orzecznictwo, wypadkowość kolejowa.
• Medycyna transportu drogowego - podstawy prawne, czynniki zdrowotne i psychiczne istotne dla kierowania pojazdami mechanicznymi, ekspozycja zawodowa, higiena pracy kierowcy, metodyka badań, orzecznictwo.
• Medycyna podróży i turystyki - wpływ podróży na stan zdrowia, choroby związane z podróżami, sanitarna ochrona granic państwa, higiena podróży, wypadki w czasie podróży, aspekty zdrowotne i higiena turystyki kwalifikowanej.
• Podstawy statystyki medycznej.
• Podstawy epidemiologii.

Wymagane umiejętności praktyczne

Lekarz posiadający tytuł specjalisty z medycyny transportu powinien samodzielnie:

• ocenić stanowisko pracy i wpływ środowiska pracy na stan zdrowia osoby pracującej,
• orzekać o przydatności zdrowotnej na stanowisku pracy po przeprowadzeniu badania profilaktycznego,
• określać parametry stanu zdrowia populacji objętej opieką profilaktyczną,
• diagnozować choroby zawodowe,
• określać ostrość wzroku do dali i bliży bez korekcji i z korekcją okularową,
• rozpoznawać rodzaj i stopień wady refrakcji,
• ocenić pole zdolność rozpoznawania barw,
• ocenić pole widzenia metodą orientacyjną i za pomocą perymetru,
• sprawdzić stan widzenia obuocznego,
• zbadać zdolność widzenia w warunkach niskich natężeń oświetlenia i w czasie działania światła olśniewającego,
• posiadać umiejętność orientacyjnej oceny dna oka,
• wykonać badanie otoskopowe i ocenić błony bębenkowe,
• badać ostrość słuchu szeptem i mową,
• wykonać i ocenić badanie audiometryczne słuchu,
• zbadać narząd równowagi przy pomocy obserwacji oczopląsu samoistnego w okularach Frenzla

2. Formy zdobywania wiedzy i umiejętności

Kurs wprowadzający

Kurs wprowadzający w zakresie medycyny transportu - w pierwszym roku kształcenia - 150 godzin zostanie przeprowadzony w Centrum Naukowym Medycyny Kolejowej. Kurs obejmuje zagadnienia medycyny pracy oraz ogólne zapoznanie z problematyką medycyny transportu:

• podstawy prawne medycyny pracy,
• organizacja służb medycyny pracy w Polsce,
• rola i zadania Państwowej Inspekcji Pracy, Inspekcji Sanitarnej i służb bezpieczeństwa i higieny pracy,
• zasady orzecznictwa lekarskiego związanego z pracą ze szczególnym uwzględnieniem pracy w transporcie,
• podstawowe pojęcia statystyki medycznej, 
• rola badań epidemiologicznych w medycynie pracy,
• ocena wydolności fizycznej, adaptacji do pracy, wpływu środowiska pracy na sprawność psychofizyczną,
• ekspozycja zawodowa na szkodliwe czynniki fizyczne, chemiczne i biologiczne z elementami toksykologii,
• choroby zawodowe - symptomatologia, diagnostyka, terapia, rehabilitacja i orzecznictwo,
• charakterystyka podstawowych rodzajów transportu,
• wypadkowość w pracy ze szczególnym uwzględnieniem wypadków związanych z transportem.

Uwaga: Kurs wprowadzający kończy się kolokwium testowym i/lub ustnym
 
 

Kursy doskonalące

Kurs z wybranych elementów fizjologii, toksykologii i higieny pracy w transporcie - 30 godz.

Treść kursu:

• fizjologia człowieka w warunkach ruchu, ze szczególnym uwzględnieniem przyśpieszeń,
• sprawność narządu wzroku w warunkach ruchu,
• toksykologia paliw,
• współczesne metody badania słuchu i równowagi,
• rola hałasu w patologii słuchu,
• ekspozycja na drgania, choroba wibracyjna.

Kurs z medycyny lotniczej - 75 godzin w Wojskowym Instytucie Medycyny Lotniczej.

Treść kursu:

• przepisy dotyczące ochrony zdrowia personelu latającego i technicznego,
• bezpieczeństwo lotnicze i zapobieganie wypadkom,
• przepisy JAAR-MED,
• podstawy orzecznictwa lotniczo-lekarskiego,
• zasady transportu lotniczego chorych,
• epidemiologia i zagrożenia chorobowe personelu latającego,
• problemy psychologii lotniczej, zasady naboru i selekcji kandydatów na pilotów pod względem psychofizycznym,
• hipoksja hipoksyjna - fizjologia i patologia, wysiłek fizyczny w hipoksji, adaptacja do hipoksji, czas rezerwowy,
• choroba wysokościowa,
• nadciśnienie oddechowe,
• nagła dekompresja i choroba dekompresyjna,
• kabiny ciśnieniowe, tlenowa aparatura lotnicza, wysokościowe ubiory kompensacyjne,
• podstawowe wiadomości z zakresu termoregulacji człowieka w kabinie statku powietrznego,
• charakterystyka przyśpieszeń, przyśpieszenia udarowe,
• problemy neurologiczne w medycynie lotniczej,
• problemy okulistyczne w medycynie lotniczej, dynamiczna ostrość wzroku, widzenie nocne, dezorientacja przestrzenna,
• rola pola elektromagnetycznego w medycynie lotniczej,
• rola narządu równowagi w medycynie lotniczej,
• barofunkcja,
• choroba powietrzna,
• awaryjne opuszczenie samolotu,
• medycyna katastrof i rola lekarza lotniczego,
• specyfika pracy personelu pokładowego (zespół klasy ekonomicznej, udzielanie pierwszej pomocy),
• specyfika pracy obsługi naziemnej lotów
• chronobiologia (jet-lag syndrom),
• znaczenie obozów szkoleniowo-kondycyjnych dla pilotów,
• choroba wieńcowa u pilotów

Kurs z medycyny morskiej - 90 godzin w Instytucie Medycyny Morskiej i Tropikalnej.

Treść kursu:

• międzynarodowe i krajowe przepisy sanitarne dotyczące chorób zakaźnych,
• międzynarodowe konwencje morskie dotyczące ochrony zdrowia, warunków bytowych załóg oraz warunków sanitarnych na statkach i w portach,
• bezpieczeństwo i higiena pracy na statkach, zapobieganie wypadkom,
• zasady radioporadnictwa, apteczka statkowa, dokumentacja medyczna na statku,
• transport chorych na morzu,
• pomoc lekarska w zatruciach, w szczególności spowodowanych przez ładunki na statku,
• zasady dezynfekcji, dezynsekcji i deratyzacji,
• szczepienia ochronne marynarzy i innych osób podróżujących,
• epidemiologia zachorowalności marynarzy i rybaków,
• higiena i fizjologia oraz ergonomia i psychologia pracy i życia na statku, zagadnienie zdrowia psychicznego oraz higieny odżywiania w czasie rejsów,
• ekspozycja zawodowa na czynniki fizyczne, chemiczne i biologiczne na statku,
• zagadnienia związane z zaopatrywaniem statku w wodę i żywność oraz z usuwaniem ścieków i odpadków,
• medyczne aspekty ratowania rozbitków,
• opieka lekarska przy pracach podwodnych, patologia i klinika choroby dekompresyjnej,
• choroba morska,
• zasady nadzoru sanitarnego w portach morskich ze szczególnym uwzględnieniem pracy portowej stacji sanitarno-epidemiologicznej,
• przepisy dotyczące badań profilaktycznych marynarzy, rybaków i nurków,
• zasady organizacji i prowadzenia rehabilitacji leczniczej, zawodowej i społecznej pracowników gospodarki morskiej,

Kurs z medycyny tropikalnej - 60 godzin w Instytucie Medycyny Morskiej i Tropikalnej.

Treść kursu:
 

• wpływ klimatu tropikalnego na zachorowalność i chorobowość,
• etiologia, patologia, epidemiologia, klinika, terapia i profilaktyka chorób tropikalnych,
• choroby zakaźne i pasożytnicze,
• choroby skórne i weneryczne,
• choroby z niedoboru pokarmowego,
• choroby z przegrzania ustroju,
• niedokrwistość,
• zasady organizacji ochrony zdrowia oraz sytuacja zdrowotna ludności w krajach tropikalnych,
• higiena w krajach tropikalnych,
• higiena komunalna,
• higiena osobista oraz higiena pracy,
• higiena żywienia,
• choroby tropikalne jako choroby zawodowe,
• fizjologia i psychologia pracy w krajach tropikalnych,
• niebezpieczne rośliny i zwierzęta tropiku,
• zasady diagnostyki laboratoryjnej chorób tropikalnych,
• pobieranie, zabezpieczanie i przesyłanie materiałów do badań serologicznych, bakteriologicznych i parazytologicznych,
• prowadzenie terenowych badań epidemiologicznych,
• postępowanie w ognisku epidemicznym (metody opracowania ogniska i dochodzenia źródeł zakażenia),
• organizacja badań osób wyjeżdżających i powracających z krajów o odmiennych warunkach klimatycznych,
• zasady i kryteria kwalifikacji zdrowotnej osób wyjeżdżających do krajów tropikalnych.
• 
   

Kurs z medycyny kolejowej - 45 godzin w Centrum Naukowym Medycyny Kolejowej.

Treść kursu:

• podstawy prawne funkcjonowania transportu kolejowego,
• organizacja transportu kolejowego (z uwzględnieniem metra),
• charakterystyka stanowisk pracy związanych z bezpieczeństwem ruchu kolejowego (drużyny trakcyjne, drużyny konduktorskie, dyżurni ruchu, nastawniczy, ustawiacze, manewrowi, zwrotniczy i in.),
• warunki pracy i ekspozycja zawodowa pracowników ruchu kolejowego,
• higiena pracy w transporcie kolejowym,
• epidemiologia chorób pracowników transportu kolejowego,
• zasady orzecznictwa lekarskiego i psychologicznego o zdolności do pracy na stanowiskach związanych z bezpieczeństwem ruchu kolejowego,
• metodyka badań stanu narządu wzroku pracowników kolejowych,
• metodyka badań stanu narządu słuchu i równowagi pracowników kolejowych,
• wypadkowość kolejowa - epidemiologia, czynniki przyczynowe, działania zwiększające bezpieczeństwo ruchu kolejowego.

Kurs z medycyny transportu drogowego - 60 godzin w Centrum Naukowym Medycyny Kolejowej.

Treść kursu:

• podstawy prawne dotyczące kierowania pojazdami mechanicznymi,
• czynniki zdrowotne istotne dla kierowania pojazdami mechanicznymi,
• sprawność psychiczna kierowcy,
• warunki pracy i ekspozycja zawodowa kierowcy,
• higiena pracy kierowcy,
• zasady orzecznictwa lekarskiego o zdolności do kierowania pojazdami,
• metodyka badań stanu narządu wzroku kierowcy,
• metodyka badań stanu narządu słuchu i równowagi kierowcy,
• metodyka badań psychologicznych kierowców,
• wypadkowość drogowa - epidemiologia, czynniki przyczynowe, działania zwiększające bezpieczeństwo ruchu drogowego.
• 
   

Kurs z medycyny podróży i turystyki - 30 godzin w Instytucie Medycyny Morskiej i Tropikalnej.

Treść kursu:

• wpływ podróży na stan zdrowia,
• aklimatyzacja,
• choroby zakaźne, tropikalne, pasożytnicze i weneryczne związane z podróżami,
• sanitarna ochrona granic państwa,
• higiena podróży (hotele, restauracje, kampingi, środki transportu),
• wypadki w czasie podróży,
• aspekty zdrowotne i higiena turystyki kwalifikowanej.

 
Uwagi

1. Wszystkie kursy kończą się kolokwium testowym i/lub ustnym.

2. Kurs z wybranych elementów fizjologii, toksykologii i higieny pracy w transporcie lekarz odbywa jako pierwszy z kursów szkoleniowych.

3. Kurs z medycyny lotniczej lekarz odbywa w Wojskowym Instytucie Medycyny Lotniczej, kursy z: medycyny morskiej, medycyny tropikalnej i medycyny podróży i turystyki - w Instytucie Medycyny Morskiej i Tropikalnej, a kursy z medycyny transportu drogowego i medycyny kolejowej - w Centrum Naukowym Medycyny Kolejowej.

Staże kierunkowe

Staże ogólne:

• choroby zawodowe - staż w poradni chorób zawodowych - 1 miesiąc,
• okulistyka - staż w poradni okulistycznej - 1 miesiąc,
• dermatologia - staż w poradni dermatologicznej - 2 tygodnie,
• laryngologia z audiologią - staż w poradni otolaryngologicznej - 1 miesiąc,
• ortopedia z traumatologią - staż w poradni ortopedyczno-traumatologicznej - 2 tygodnie,
• neurologia - staż w poradni neurologicznej - 2 tygodnie,
• psychiatria - staż w poradni zdrowia psychicznego - 2 tygodnie,
• psychologia pracy - staż w pracowni psychologii pracy - 1 miesiąc.
• 
   

Staże szczegółowe:

Medycyna lotnicza:

• staż kierunkowy w zakresie orzecznictwa lotniczo-lekarskiego w Wojskowym Instytucie Medycyny Lotniczej (w tym udział co najmniej 50 procedur orzeczniczych) - 3 tygodnie,
• staż kierunkowy w zakresie badań symulatorowych (komory, wirówka, symulator lotu i dezorientacji przestrzennej; udział w co najmniej 10 procedurach na każdym symulatorze) w Wojskowym Instytucie Medycyny Lotniczej - 4 tygodnie, 
• staż kierunkowy w porcie lotniczym - 2 tygodnie,

Medycyna morska:

• staż kierunkowy w Klinice i Przychodni Instytutu Medycyny Morskiej i Tropikalnej (w tym udział w co najmniej 50 procedurach orzekania o przydatności do pracy na morzu oraz uczestnictwo w przynajmniej 10 procedurach terapii hiperbarycznej) - 2 miesiące, 
• staż kierunkowy w portowej stacji sanitarno-epidemiologicznej (udział w przynajmniej 3 procedurach kontroli sanitarnej na statku) - 1 miesiąc, 

Medycyna tropikalna:

• staż kierunkowy w Klinice i Przychodni Chorób Tropikalnych Instytutu Medycyny Morskiej i Tropikalnej (w tym prowadzenie przynajmniej 3 pacjentów klinicznych z objawami choroby tropikalnej, uczestnictwo w przynajmniej 20 procedurach orzekania o przydatności zdrowotnej do pracy w tropiku i po powrocie do kraju) - 2 miesiące, 
• staż kierunkowy w oddziale chorób zakaźnych - 1 miesiąc, 

Medycyna kolejowa:

• staż kierunkowy w przychodni prowadzącej orzecznictwo w zakresie przydatności zdrowotnej do pracy kolejarzy (w tym uczestnictwo w przynajmniej 50 procedurach orzekania o przydatności zdrowotnej na stanowiskach pracy związanych z bezpieczeństwem ruchu kolejowego) - 2 miesiące, 

Medycyna transportu drogowego:

• staż kierunkowy w przychodni prowadzącej orzecznictwo w zakresie przydatności zdrowotnej do pracy kierowców (w tym uczestnictwo w przynajmniej 50 procedurach orzekania o przydatności zdrowotnej do prowadzenia pojazdów mechanicznych) - 1 miesiąc, 

Uwaga: Staże kierunkowe w zakresie: medycyny lotniczej, medycyny morskiej, medycyny tropikalnej, medycyny kolejowej i medycyny transportu drogowego kończą się kolokwiami, które lekarz składa u kierownika specjalizacji.

Formy samokształcenia

• bieżące zapoznawanie się z literaturą fachową, dotyczącą poszczególnych dziedzin medycyny transportu, a szczególnie z aktualnymi czasopismami krajowymi i zagranicznymi,
• zaznajamianie się z nowymi przepisami prawnymi, dotyczącymi prawa pracy, prawa transportowego i prawa medycznego,
• uczestnictwo w innych formach szkolenia: wykłady, seminaria, posiedzenia naukowe, sympozja, konferencje naukowe krajowe i zagraniczne,
• czynny udział w posiedzeniach medycznych towarzystw naukowych, związanych z różnymi dziedzinami medycyny transportu,
• przygotowanie opracowań teoretycznych z zakresu: medycyny lotniczej, medycyny morskiej, medycyny tropikalnej, medycyny kolejowej i medycyny transportu drogowego,
• napisanie pracy poglądowej z wybranej dziedziny medycyny transportu.

Kształcenie w związku z wykonywaną pracą

Lekarz wykonując pracę zawodową (lub odbywając kształcenie specjalizacyjne w ramach umowy cywilno-prawnej) w ramach swoich obowiązków w okresach poza uczestnictwem w kursach lub stażach kierunkowych, uczestniczy w badaniach profilaktycznych i postępowaniu orzeczniczym związanym z problematyką medycyny transportu lub medycyny pracy.

Kształcenie w wykonywaniu zabiegów i procedur medycznych

Wykaz i liczba procedur i zabiegów medycznych, w których specjalizujący się lekarz ma obowiązek uczestniczyć:

Medycyna lotnicza:

• orzecznictwo lotniczo-lekarskie - udział w co najmniej 50 procedurach orzeczniczych w Wojskowym Instytucie Medycyny Lotniczej
• badania symulatorowe - udział w co najmniej 10 procedurach na każdym symulatorze (komory, wirówka, symulator lotu i dezorientacji przestrzennej); w Wojskowym Instytucie Medycyny Lotniczej

Medycyna morska:

• udział w co najmniej 50 procedurach orzekania o przydatności do pracy na morzu w Klinice i Przychodni Instytutu Medycyny Morskiej i Tropikalnej
• uczestnictwo w przynajmniej 10 procedurach terapii hiperbarycznej w Instytucie Medycyny Morskiej i Tropikalnej
• udział w przynajmniej 3 procedurach kontroli sanitarnej na statku w portowej stacji sanitarno-epidemiologicznej

Medycyna tropikalna:

• prowadzenie przynajmniej 3 pacjentów klinicznych z objawami choroby tropikalnej w Klinice i Przychodni Chorób Tropikalnych Instytutu Medycyny Morskiej i Tropikalnej
• uczestnictwo w przynajmniej 20 procedurach orzekania o przydatności zdrowotnej do pracy w tropiku i po powrocie do kraju w Klinice i Przychodni Chorób Tropikalnych Instytutu Medycyny Morskiej i Tropikalnej

Medycyna kolejowa:

• uczestnictwo w przynajmniej 50 procedurach orzekania o przydatności zdrowotnej na stanowiskach pracy związanych z bezpieczeństwem ruchu kolejowego w przychodni prowadzącej orzecznictwo w zakresie przydatności zdrowotnej do pracy kolejarzy

Medycyna transportu drogowego:

• uczestnictwo w przynajmniej 50 procedurach orzekania o przydatności zdrowotnej do prowadzenia pojazdów mechanicznych w przychodni prowadzącej orzecznictwo w zakresie przydatności zdrowotnej do pracy kierowców

Wykaz i liczba procedur i zabiegów medycznych, które specjalizujący się lekarz ma obowiązek samodzielnie wykonać:

• ocenianie stanowiska pracy i wpływu środowiska pracy na stan zdrowia osoby pracującej,
• orzekanie o przydatności zdrowotnej na stanowisku pracy po przeprowadzeniu badania profilaktycznego,
• określanie parametrów stanu zdrowia populacji objętej opieką profilaktyczną,
• diagnozowanie chorób zawodowych,
• określanie ostrości wzroku do dali i bliży bez korekcji i z korekcją okularową,
• rozpoznawanie rodzaju i stopnia wady refrakcji,
• ocenianie zdolności rozpoznawania barw,
• ocenianie pola widzenia metodą orientacyjną i za pomocą perymetru,
• sprawdzanie stanu widzenia obuocznego,
• badanie zdolności widzenia w warunkach niskich natężeń oświetlenia i w czasie działania światła olśniewającego,
• ocenianie orientacyjne dna oka,
• wykonywanie badania otoskopowego i ocenianie błony bębenkowej,
• badanie ostrość słuchu szeptem i mową,
• wykonywanie i ocenianie badania audiometrycznego słuchu,
• badanie narządu równowagi przy pomocy obserwacji oczopląsu samoistnego w okularach Frenzla

Czas trwania specjalizacji

Czas trwania specjalizacji w medycynie transportu dla lekarzy posiadających specjalizację I stopnia z chorób wewnętrznych wynosi nie mniej niż 3 lata.

Metody oceny wiedzy i umiejętności praktycznych

Kolokwia
 

• Kolokwium z medycyny pracy i ogólnej problematyki z medycyny transportu (po kursie wprowadzającym)
• Kolokwium po kursie z wybranych elementów fizjologii, toksykologii i higieny pracy w transporcie,
• Kolokwium po kursie z medycyny lotniczej,
• Kolokwium po kursie z medycyny morskiej,
• Kolokwium po kursie z medycyny tropikalnej,
• Kolokwium po kursie z medycyny kolejowej,
• Kolokwium po kursie z medycyny transportu drogowego,
• Kolokwium po kursie z medycyny podróży i turystki,
• Kolokwium po stażu kierunkowym z medycyny lotniczej,
• Kolokwium po stażu kierunkowym z medycyny morskiej,
• Kolokwium po stażu kierunkowym z medycyny tropikalnej,
• Kolokwium po stażu kierunkowym z medycyny kolejowej,
• Kolokwium po stażu kierunkowym z medycyny transportu drogowego
• Kolokwium z prawa medycznego
• Kolokwium z promocji zdrowia

Sprawdziany umiejętności praktycznych

Zaliczenie sprawdzianów z zakresu umiejętności praktycznych

Ocena opracowań teoretycznych i pracy poglądowej
 

• Ocena przygotowanych opracowań teoretycznych z zakresu: medycyny lotniczej, medycyny morskiej, medycyny tropikalnej, medycyny kolejowej i medycyny transportu drogowego,
• Ocena pracy poglądowej z wybranej dziedziny medycyny transportu.

Znajomość języków obcych

Oczekuje się, że specjalizujący się lekarz wykaże się praktyczną znajomością przynajmniej jednego z języków: angielskiego, francuskiego lub niemieckiego.

Postępowanie kwalifikacyjne dla lekarzy ubiegających się o rozpoczęcie specjalizacji w medycynie transportu

Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza komisja kwalifikacyjna ds. specjalizacji w skład której wchodzą:

• przedstawiciel wojewody,
• właściwy konsultant regionalny
• przedstawiciel odpowiedniego towarzystwa lekarskiego,
• przedstawiciel okręgowej rady lekarskiej
• przedstawiciel akademii medycznej z właściwego regionu.

Komisja ocenia wnioski pod względem formalnym i ustala listę lekarzy, którzy uzyskają zgodę na rozpoczęcie specjalizacji.

W przypadku postępowania konkursowego (jeżeli specjalizacja ma być realizowana w ramach rezydentury lub gdy liczba kandydatów przekracza liczbę przewidzianych miejsc szkoleniowych) organizowany jest egzamin testowy a następnie komisja przeprowadza rozmowy kwalifikacyjne. Jeżeli do konkursu przystępuje duża liczba lekarzy powoływane są zespoły podległe komisji.

Egzamin testowy opracowany przez Krajową Radę Egzaminów Lekarskich organizuje i przeprowadza kierownik wojewódzkiego ośrodka metodyczno-organizacyjnego.

Komisja kwalifikacyjna ds. specjalizacji w oparciu o wyniki testu i rozmowy kwalifikacyjnej ustala listę rankingową służącą do wypełnienia miejsc szkoleniowych.

(c) Copyright by Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, Warszawa 1999