|
CENTRUM MEDYCZNE KSZTAŁCENIA
PODYPLOMOWEGO

Program specjalizacji
z
MEDYCYNY NUKLEARNEJ
Warszawa 1999
(c)Copyright by Centrum Medyczne
Kształcenia Podyplomowego, Warszawa 1999
Program specjalizacji przygotował zespół
ekspertów:
Prof. dr hab. med. L. Królicki - konsultant
krajowy w dzidzinie medycyny nuklearnej
Prof. dr hab. med. J. Sowiński - przewodniczący Towarzystwa Medycyny Nuklearnej
Doc. dr hab. med. I. Kozłowicz. przedstawiciel Naczelnej Izby Lekarskiej
Dr n. med. H. Jastrzębska - przedstawiciel Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego
Prof. dr hab. med. W. Graban,
Doc. dr hab. med. B. Jarząb,
Prof. dr hab. med. J. Liniecki,
Prof. dr hab. med. F. Rogowski,
Prof. dr hab. med. A. Tarkowska,
Cel studiów specjalizacyjnych z medycyny
nuklearnej
Celem studiów specjalizacyjnych z zakresu
medycyny nuklearnej jest wszechstronne wykształcenie kandydata tak, aby potrafił on w
ośrodku macierzystym wykonywać oraz właściwie interpretować badania scyntygraficzne i
czynnościowe, przeprowadzać procedury lecznicze z zastosowaniem radioizotopów, dbać o
przestrzeganie zasad ochrony radiologicznej, organizować i nadzorować pracę personelu
technicznego,
W szczególności celem kształcenia jest:
- poznanie i zrozumienie podstaw biologicznych,
farmakologicznych i technicznych poszczególnych badań radioizotopowych wykonywanych w
placówkach medycyny nuklearnej oraz sposobu interpretacji wyników w powiązaniu z danymi
klinicznymi i wynikami innych badań diagnostycznych,
- właściwa ocena zasadności wskazań do badania
z zastosowaniem radioizotopów z uwzględnieniem szacunku korzyści i ryzyka, a także
przeciwwskazań względnych i bezwzględnych,
- poznanie i zrozumienie podstaw biologicznych,
farmakologicznych i technicznych procedur leczniczych z zastosowaniem radioizotopów,
umiejętność przeprowadzenia procedur leczniczych, umiejętność oceny wskazań i
przeciwwskazań do jej przeprowadzenia, poznanie możliwych powikłań związanych z
leczeniem i w związku z tym zasad dalszego postępowania z chorymi po podaniu
radiofarmaceutyku w celach leczniczych,
- poznanie i zrozumienie zasad kontroli jakości
aparatury pomiarowej, radiofarmaceutyków i metod badawczych. Nabycie przekonania o
konieczności stosowania kontroli jakości na każdym etapie procesu diagnostycznego i
leczniczego.
Medycyna nuklearna jest samodzielną
specjalnością medyczną polegającą na zastosowaniu izotopów radioaktywnych w formie
otwartych źródeł promieniowania jonizującego w celach diagnostycznych i
terapeutycznych (zgodnie z przyjętą definicją Światowej Organizacji Zdrowia
specjalność ta nie dotyczy metod radioterapeutycznych). Medycyna nuklearna obejmuje:
badania scyntygraficzne narządów, badania czynnościowe, procedury lecznicze, badania
dozymetryczne związane ze stosowaniem otwartych źródeł promieniowania, badania in
vitro z zastosowaniem substancji radioaktywnych. Właściwe stosowanie substancji
radioaktywnych w celach medycznych wymaga wiedzy z zakresu pokrewnych dziedzin: fizyki
jądrowej, technik pomiarowych promieniowania jonizującego, ochrony radiologicznej,
medycznych zastosowań radiobiologii i radiofarmakologii.
Wymagana wiedza
Oczekuje się, że po ukończeniu specjalizacji
lekarz wykaże się znajomością:
- procedur diagnostycznych i leczniczych zgodnie z
aktualnym stanem wiedzy,
- metod statystycznych stosowanych w badaniach
medycznych,
- podstaw fizycznych i technicznych metod
stosowanych w medycynie nuklearnej (w szczególności wpływu promieniowania jonizującego
na materię, budowy i zasad działania aparatów pomiarowych),
- technik kontroli jakości aparatury pomiarowej,
radiofarmaceutyków i przebiegu badań,
- teoretycznych podstaw i praktycznych zasad
stosowania procedur związanych z ochroną radiologiczną,
- właściwości farmakologicznych stosowanych
radiofarmaceutyków i sposobu ich znakowania (w celach diagnostycznych i leczniczych),
- metod dozymetrycznych związanych z terapią
radioizotopową i technikami diagnostycznymi oraz sposobu interpretacji uzyskanych
wyników (dla oceny narażenia w środowisku, w którym będzie przebywał chory),
- zasad oznaczeń pozaustrojowych (technika RIA,
inne techniki).
Wymagane umiejętności praktyczne
Oczekuje się, że lekarz po zakończeniu
specjalizacji wykaże się umiejętnościami:
- samodzielnego przygotowywania
radiofarmaceutyków,
- samodzielnego wykonania i opracowania badań
radioizotopowych,
- samodzielnego przeprowadzania procedur
leczniczych wykonywanych przy użyciu radioizotopów,
- samodzielnego posługiwania się komputerowymi
metodami opracowywania badań,
- interpretacji wyników kontroli jakości
aparatury i radiofarmaceutyków,
- samodzielnego przeprowadzania pomiarów
dozymetrycznych,
- związanymi z zasadami ochrony radiologicznej (
dekontaminacja, dozymetria).
Formy zdobywania wiedzy i umiejętności
Kursy wprowadzające (w pierwszym roku
kształcenia).
- Kurs z zakresu ochrony radiologicznej. Czas: 20
godzin wykładowych. Miejsce: w wybranych ośrodkach prowadzących kształcenie w
medycynie nuklearnej.
- Kursy z zakresu medycyny nuklearnej. Obejmować
one będą:
- podstawy fizyczne w medycynie nuklearnej,
- farmakologię radiofarmaceutyków,
- zasady procedur diagnostycznych,
- zasady działania, budowę i podstawy kontroli jakości aparatów pomiarowych.
Czas trwania kursów - 50 godzin wykładowych i
ćwiczeniowych, Miejsce szkolenia - przewiduje się organizację szkoleń o charakterze
ogólnokrajowym w wyznaczonych ośrodkach prowadzących specjalizację.
Kursy doskonalące
Dotyczyć one będą wybranych zagadnień z
zakresu
- medycyny nuklearnej:
- badania radioizotopowe w onkologii, kardiologii, neurologii,
- procedury lecznicze,
- inne zagadnienia wynikające z aktualnego stanu wiedzy.
Czas trwania kursów - 25 godzin wykładowych.
Miejsce - będą organizowane samodzielnie lub w trakcie zjazdów krajowych,
międzynarodowych. Kursy będą miały charakter spotkań 1-2 dniowych. Przewiduje się
udział kandydatów w co najmniej jednej z sesji Europejskiej Szkoły Medycyny
Nuklearnej).
Formy samokształcenia
- Studiowanie piśmiennictwa
W ramach samokształcenia kandydaci zobowiązani
są do śledzenia literatury fachowej (co najmniej dwóch periodyków: Problemy Medycyny
Nuklearnej, European Journal of Nuclear Medicine, Journal of Medicine, Nuclear Medicine
Communications, Nuklearmedizin, inne), opanowania wiadomości z polecanych przez
kierownika specjalizacji co najmniej dwóch podręczników medycyny nuklearnej.
- Przygotowanie pracy poglądowej
Specjalizujący się lekarz zobowiązany jest do
przedstawienia w formie pisemnej co najmniej dwóch opracowań poglądowych lub prac
naukowych na tematy wybrane przez kierownika specjalizacji.
Staże kierunkowe
Staże kierunkowe są dobierane odpowiednio
przez kierownika specjalizacji w zależności od posiadanych już umiejętności
specjalizującego się lekarza.
Obowiązujące staże:
- Staż z radiologii klinicznej - co najmniej 2
miesiące (lekarz powinien wykazać się umiejętnością interpretacji badania rtg klatki
piersiowej, układu kostnego, podstawowych badań TK i/lub MR, badania USG tarczycy i
narządów jamy brzusznej),
- Staże uzupełniające w oddziałach klinicznych:
endokrynologia, neurologia, kardiologia, pediatria, onkologia, inne (dwa staże do wyboru,
każdy trwający 2 miesiące),
- Staż w dwóch innych ośrodkach medycyny
nuklearnej - każdy trwający co najmniej 2 tygodnie.
Kształcenie w wykonywaniu zabiegów i
procedur medycznych
Wykaz procedur i zabiegów medycznych, w
których specjalizujący się lekarz ma obowiązek uczestniczyć:
- testy kontrolne aparatury pomiarowej (
gamma-kamery),
- obsługa generatora molibdenowo-technetowego,
- obsługa mierników radioaktywności ( mierników
dozymetrycznych używanych w celach badania skażeń promieniotwórczych, pomiaru
radioaktywności przygotowanych do podania radiofarmaceutyków),
- przygotowywanie poszczególnych
radiofarmaceutyków do badań diagnostycznych i procedur leczniczych,
- testy prowokacyjne stosowane w medycynie
nuklearnej (przede wszystkim test wysiłkowy/farmakologiczny w badaniach
kardiologicznych),
- procedury lecznicze związane z podaniem
radioizotopów i badania kliniczne (kontrolne) po przeprowadzonym leczeniu,
- scyntygraficzne badania diagnostyczne prowadzone
w zakładzie prowadzącym specjalizację,
- badania czynnościowe wykonywane w zakładzie,
- badania prowadzone w laboratorium biochemicznym
(oznaczenia stężenia hormonów, markerów nowotworowych, innych).
Wykaz i liczba procedur i zabiegów
medycznych, które specjalizujący się lekarz musi wykonać.
Kandydat powinien wykazać się samodzielną
interpretacją:
- 40 badań centralnego układu nerwowego,
- 200 badań układu kostnego,
- 40 badań układu naczyniowo-sercowego,
- 60 badań płuc,
- 20 badań układu pokarmowego,
- 100 badań układu moczowego,
- 200 badań narządów wydzielania wewnętrznego,
- 20 badań układu chłonnego,
- 30 badań zmian nowotworowych i zapalnych,
- 100 badań innych narządów,
- 100 badań pozaustrojowych ( in vitro -
interpretacja wyników poziomu hormonów, markerów nowotworowych, badań
czynnościowych).
Na wniosek kierownika specjalizacji można
zaakceptować inny rozkład liczby badań, w zależności od specyfiki danego ośrodka
medycyny nuklearnej. Ogólna liczba badań ocenianych przez specjalizującego się lekarza
nie powinna być jednak mniejsza niż 800.
W zakresie procedur leczniczych specjalizujący
się lekarz powinien poznać wskazania, sposób przeprowadzenia, zasady dozymetrii,
ochrony radiologicznej i możliwe powikłania związane z leczeniem radiofarmaceutykami
oraz wynikające z tego zasady obserwacji chorych po leczeniu w oparciu o:
- leczenie radioizotopowe łagodnych chorób
tarczycy - 60 chorych,
- leczenie radioizotopowe raków tarczycy - 10
chorych,
- inne procedury lecznicze - 10 chorych,
Pełnienie dyżurów lekarskich
Nie przewiduje się
Czas trwania specjalizacji
Czas trwania specjalizacji w medycynie
nuklearnej wynosi nie mniej niż 3 lata.
Metody oceny wiedzy i umiejętności
praktycznych
Kolokwia
- Kolokwium z podstaw fizycznych medycyny
nuklearnej, budowy aparatury, zasad kontroli jakości aparatury,
- Kolokwium z podstaw statystyki medycznej
stosowanej w medycynie nuklearnej,
- Kolokwium z radiochemii i radiofarmacji, kontroli
jakości radiofarmaceutyków, metod znakowania,
- Kolokwium z ochrony radiologicznej, procedur
dozymetrycznych stosowanych w badaniach diagnostycznych i leczeniu z zastosowaniem
radiofarmaceutyków,
- Kolokwium z procedur medycznych stosowanych w
medycynie nuklearnej i kontroli jakości ich wykonania
- Kolokwium z prawa medycznego
- Kolokwium z promocji zdrowia.
Sprawdziany umiejętności praktycznych
- metody diagnostyczne - wykonanie badania i ocena
wyniku,
- znakowanie radiofarmaceutyków,
- zastosowanie technik komputerowej do obróbki
badań,
- interpretacja wyników kontroli jakości
aparatury,
- zastosowanie poznanych metod dozymetrycznych w
obliczeniach dawek leczniczych radiofarmaceutyków,
- zasady ochrony radiologicznej (dekontaminacja,
kontrola stanowisk pracy, kontrola personelu),
Ocena pracy poglądowej
Ocena dokonywana jest przez kierownika
specjalizacji oraz komisję egzaminacyjną.
Znajomość języków obcych
Oczekuje się, że specjalizujący się lekarz
wykaże się praktyczną znajomością przynajmniej jednego z języków: angielskiego,
francuskiego lub niemieckiego.
Postępowanie kwalifikacyjne dla lekarzy
ubiegających się o rozpoczęcie specjalizacji w medycynie nuklearnej
Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza
komisja kwalifikacyjna ds. specjalizacji w skład której wchodzą:
- przedstawiciel wojewody,
- właściwy konsultant regionalny
- zedstawiciel Towarzystwa Medycyny Nuklearnej,
- przedstawiciel okręgowej rady lekarskiej
- przedstawiciel akademii medycznej z właściwego
regionu.
Komisja ocenia wnioski pod względem formalnym i
ustala listę lekarzy, którzy uzyskają zgodę na rozpoczęcie specjalizacji.
W przypadku postępowania konkursowego (jeżeli
specjalizacja ma być realizowana w ramach rezydentury lub gdy liczba kandydatów
przekracza liczbę przewidzianych miejsc szkoleniowych) organizowany jest egzamin testowy
a następnie komisja przeprowadza rozmowy kwalifikacyjne. Jeżeli do konkursu przystępuje
duża liczba lekarzy powoływane są zespoły podległe komisji.
Egzamin testowy opracowany przez Krajową Radę
Egzaminów Lekarskich organizuje i przeprowadza kierownik wojewódzkiego ośrodka
metodyczno-organizacyjnego.
Komisja kwalifikacyjna ds. specjalizacji w
oparciu o wyniki testu i rozmowy kwalifikacyjnej ustala listę rankingową służącą do
wypełnienia miejsc szkoleniowych.
Zasady kwalifikacji kandydatów na
specjalistów w medycynie nuklearnej
Z uwagi na to, że medycyna nuklearna ma
charakter interdyscyplinarny, od specjalizujących się lekarzy wymaga się zdolności do
szerokiej współpracy z lekarzami innych specjalności i rozumienia podstawowych
problemów klinicznych z zakresu różnych specjalności medycznych. Kandydaci powinni
wykazywać zainteresowanie nowoczesnymi technikami diagnostycznymi i leczniczymi, umieć
posługiwać się systemami komputerowymi, cechować się chęcią do pracy badawczej.
Specjalizujący się lekarze powinni kierować
się w swoich działaniach dobrem chorego, odznaczać się poczuciem humanizmu i
przestrzegać zasad etyki zawodowej.
W ocenie kandydatów na specjalistów w zakresie
medycyny nuklearnej, poza podstawowymi warunkami zawartymi w rozporządzeniu,
uwzględniane są następujące elementy:
- zdolność i chęć do śledzenia postępu w
naukach medycznych, w szczególności w zakresie medycyny nuklearnej,
- wiadomości praktyczne w zakresie innych technik
diagnostycznych: ultrasonografii, elektrokardiografii, radiologii, densytometrii.
- wiadomości z zakresu nauk fizjologicznych i
klinicznych (udział w szkoleniach, staże kliniczne),
- ocena merytoryczna ewentualnego dorobku naukowego
(wykaz prac naukowych, przeglądowych, doniesień zjazdowych),
- zainteresowanie pracą naukową (udział w
zjazdach naukowych),
Warunki kwalifikacji jednostek
organizacyjnych do prowadzenia specjalizacji z zakresu medycyny nuklearnej.
Placówki prowadzące specjalizację z zakresu
medycyny nuklearnej powinny spełniać następujące wymagania:
- posiadać odpowiednie wyposażenie aparaturowe
(co najmniej jedną gamma kamerę pozwalającą na wykonywanie badań dynamicznych,
statycznych, SPECT),
- wykonywać podstawowe badania radioizotopowe, w
tym również badania SPECT,
- prowadzić leczenie z zastosowaniem
radioizotopów,
- zapewnić dostęp do biblioteki dysponującej
podręcznikami z zakresu medycyny nuklearnej i periodykami medycznymi ( w tym również z
zakresu medycyny nuklearnej),
- wykonywać odpowiednią liczbę badań
pozwalających na ich przeprowadzenie przez specjalizujących się lekarzy w liczbach
wymienionych dalej,
- organizować okresowe spotkania kliniczne
poświęcone przeglądowi literatury medycznej, prezentacji aktualnych badań
diagnostycznych lub wybranych zagadnień klinicznych; pożądane są spotkania
międzykliniczne.
Lista zakładów medycyny nuklearnej
spełniających wymagania do prowadzenia specjalizacji z zakresu medycyny nuklearnej
Zakład Medycyny Nuklearnej i Rezonansu
Magnetycznego Wojewódzkiego Szpitala Bródnowskiego, Warszawa, ul. Kondratowicza 8
Zakład Medycyny Nuklearnej Akademii Medycznej w Warszawie, Warszawa, ul. Banacha 1a
Zakład Medycyny Nuklearnej, Centrum Zdrowia Dziecka, Warszawa, ul. Dzieci Polskich 20
Zakład Medycyny Nuklearnej Instytutu Onkologii w Warszawie, Warszawa, ul. Roentgena 5
Ośrodek Medycyny Nuklearnej Centralnego Szpitala Klinicznego W.A.M., Warszawa, Szaserów
128
Samodzielna pracownia medycyny Nuklearnej Instytutu Kardiologii, Warszawa, Alpejska 42
Zakład Medycyny Nuklearnej Akademii Medycznej w Lublinie, Lublin, ul. Janczewskiego 8
Zakład Medycyny Nuklearnej Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie, Szczecin, ul. Unii
Lubelskiej 1
Zakład Medycyny Nuklearnej Akademii Medycznej w Łodzi, Łódź, ul. Czechosłowacka 8/10
Zakład Medycyny Nuklearnej W.A.M. w Łodzi, Łódź, ul. Żeromskiego 113
Pracownia Medycyny Nuklearnej Kliniki Endokrynologii Instytutu Medycyny Wewnętrznej
Akademii Medycznej w Krakowie, Kraków, ul. Kopernika 17
Pracownia Medycyny Nuklearnej Kliniki Endokrynologii Akademii Medycznej w Poznaniu,
Poznań, ul. Przybyszewskiego 49
Zakład Diagnostyki Izotopowej Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach, Katowice, ul.
Medyków 18 wspólnie, jako jeden ośrodek szkoleniowy z Zakładem Medycyny Nuklearnej,
Instytutu Onkologii w Gliwicach, Gliwice, Wybrzeże Armii Krajowej 15
Zakład Medycyny Nuklearnej Akademii Medycznej w Białymstoku, Białystok, ul. Skłodowskiej 24
Zakład medycyny Nuklearnej Akademii Medycznej w
Gadańsku, Gdańsk, Dębinki 7
(c)Copyright by Centrum Medyczne Kształcenia
Podyplomowego, Warszawa 1999
|
|