|
|
CENTRUM MEDYCZNE KSZTAŁCENIA
PODYPLOMOWEGO
Program specjalizacji
z
NEUROCHIRURGII
Program dla lekarzy
posiadających specjalizcję I stopnia z chirurgii dziecięcej
Warszawa 1999
(c) Copyright by Centrum Medyczne
Kształcenia Podyplomowego, Warszawa 1999
Program specjalizacji przygotowany został przez
komisję ekspertów:
Prof. dr hab. Tomasz Trojanowski (przewodniczący)
Prof. dr hab. Zbigniew Czernicki
Prof. dr hab. Henryk Majchrzak
Prof. dr hab. Andrzej Radek
Doc dr hab. Marek Pastuszko
Doc. dr hab. Marcin Roszkowski
Dr med. Paweł Baranowski
Cel studiów specjalizacyjnych
Studia specjalizacyjne z neurochirurgii mają przygotować
lekarza do samodzielnego rozpoznawania chorób układu nerwowego, wykonywania pełnego
zakresu podstawowych zabiegów neurochirurgicznych, prowadzenia i kierowania leczeniem
przed- i pooperacyjnym.
1. Wymagana wiedza
Oczekuje się, że lekarz po ukończeniu specjalizacji z
neurochirurgii będzie mógł wykazać się wiedzą z zakresu:
- neurofizjologii klinicznej,
- neuropatologii klinicznej,
- ogólnych zasad chirurgii,
- zasad i techniki mikrochirurgicznej,
- podstaw chirurgii urazowej,
- podstaw chirurgii naczyniowej,
- podstaw chirurgii twarzoczaszki,
- podstaw neurologii,
- podstaw psychiatrii,
- podstawy rehabilitacji neurologicznej,
- podstawy neuropsychologii,
- podstawy neuroanestezjologii,
- intensywnej terapii w chorobach układu nerwowego,
- neuroradiologii,
- neurotraumatologii,
- neuroortopedii,
- neuroonkologii,
- etiologii, przebiegu, rozpoznawania i leczenia chorób
zakaźnych układu nerwowego,
- etiologii, przebiegu, rozpoznawania i leczenia
chirurgicznego chorób nerwów obwodowych
- etiologii, przebiegu, rozpoznawania i leczenia wodogłowia
- etiologii, przebiegu, rozpoznawania i leczenia chorób
naczyniowych układu nerwowego
- etiologii, przebiegu, rozpoznawania i leczenia chorób
rdzenia kręgowego
- neurochirurgii dziecięcej
- leczenia bólu,
- wskazań i zasad prowadzenia zabiegów stereotaktycznych
Wymagane umiejętności praktyczne
Oczekuje się, że lekarz po zakończeniu specjalizacji z
neurochirurgii będzie posiadał umiejętności:
samodzielnego wykonania operacji:
- krwiaka wewnątrzczaszkowego,
- złamania kości czaszki,
- płynotoku w uszkodzeniu podstawy czaszki,
- urazowego uszkodzenia powłok czaszki,
- plastyki kości czaszki,
- tętniaka przedniej części koła tętniczego mózgu,
- guza nadnamiotowego (połkul mózgu),
- guza podnamiotowego (móżdżku),
- guza kanału kręgowego,
- dysku lędźwiowego odcinka kręgosłupa,
- dysku szyjnego odcinka kręgosłupa,
- nerwów obwodowych po urazach, w zespołach ucisku,
nowotworach,
- wodogłowia
przeprowadzenia i oceny wyniku badania neurologicznego,
samodzielnej oceny:
- badań obrazowych układu nerwowego (rtg, KT, MR, usg,
angiografii) dla określenia związku między objawami klinicznymi i obrazami
diagnostycznymi
- badań laboratoryjnych krwi, moczu, płynu
mózgowo-rdzeniowego, bakteriologicznych, endokrynologicznych, biochemicznych, stężenia
leków stosowanych w neurochirurgii,
- oceny parametrów monitorowanych u chorych
neurochirurgicznych (ekg, eeg, ciśnienie tętnicze krwi, prężność gazów we krwi i
powietrzu wydychanym, ciśnienie wewnątrz czaszkowe, mózgowe ciśnienie perfuzyjne i
inne),
- wykonania nakłucia lędźwiowego i podpotylicznego
- założenia drenu do komory bocznej mózgu
- założenia pomiaru ciśnienia wewnątrzczaszkowego
- wykonania intubacji, prowadzenie oddechu zastępczego
- wykonania tracheostomii
- założenia cewników do żył i tętnic
2. Formy zdobywania wiedzy i umiejętności
praktycznych
Kurs wprowadzający
Tygodniowy kurs podstawowy z neurochirurgii w I
roku kształcenia.
Kursy doskonalące
- Zaliczony pełny cykl (czterech) dorocznych,
tygodniowych kursów z neurochirurgii Polskiego Towarzystwa Neurochirurgów.
- Kursy wskazane przez kierownika programu
specjalizacji w dziedzinach neurochirurgii nie reprezentowanych wystarczająco w
macierzystym ośrodku kształcącym
Formy samokształcenia
Specjalizujący się powinien przygotować
(może być pierwszym autorem w pracy zespołowej) i przedstawić na posiedzeniach
oddziałów, sekcji lub zjazdach PTNCh jednej pracy (poglądowej, oryginalnej,
demonstracji przypadku) w każdym roku kształcenia.
Studiowanie zalecanego piśmiennictwa
Podręczniki:
- Handbook of neurourgery red. M.S. Greenberg,
Greenberg Graphics USA, 1994
- Neurosurgery 96 red J. Palmer, Churchil
Livingstone 1996
- Neurosurgery ed Youmans
- Neurosurgery ed Wilkins
- Chirurgia podstawy czaszki i zastosowanie
minimalnie inwazyjnych technik w neurochirurgii. Red BL Imieliński i P. Słoniewski,
Atext, Gdańsk 1998
- Neurochirurgia w zarysie, W Maksymowicz, Wyd. Lek
PZWL, Warszawa 1999
- Atlasy operacyjne: Koss, Seeger, Kempe
Czasopisma
- Neurologia i Neurochirurgia Polska
- Acta Neurochirurgica
- J. Neurosurgery
- Neurosurgery
- Neurosurgical Reviev
Staże kierunkowe
Staże wskazane przez kierownika specjalizacji w
jednostkach współpracujących z macierzystym ośrodkiem specjalizującym, jeżeli
kształcenie w danej dziedzinie nie może odbyć się w ośrodku macierzystym.
- neuropatologia,
- chirurgia naczyniowa,
- chirurgia twarzoczaszki,
- rehabilitacja neurologiczna,
- intensywna terapia,
- neuroanestezjologia,
- neuroradiologia,
- leczenie bólu,
- mikrochirurgia,
- neurochirurgia dziecięca,
- neuroonkologia,
- choroby naczyniowe oun,
- choroby rdzenia kręgowego,
- neuroortopedia,
- stereotaksja.
Suma czasu staży poza ośrodkiem macierzystym
nie może przekraczać 12 miesięcy. Czas przeznaczony na szkolenie w każdej z dziedzin
może być podzielony na etapy.
Kształcenie w wykonywaniu zabiegów i
procedur medycznych
Wykaz i najmniejsza liczba obowiązujących operacji każdego typu, do których
specjalizujący się lekarz powinien asystować oraz, które powinien wykonać
samodzielnie przed przystąpieniem do egzaminu końcowego.
Zabiegi
operacyjne |
Asystowanie do
operacji |
Samodzielne
wykonanie operacji |
| Krwiak wewnątrzczaszkowy |
60 |
40 |
| Płynotok w uszkodzeniu podstawy
czaszki |
2 |
2 |
| Plastyka kości czaszki |
4 |
2 |
| Urazowe uszkodzenie powłok czaszki |
10 |
2 |
| Tętniak przedniej części koła
tętniczego |
25 |
2 |
| Guz nadnamiotowy |
60 |
20 |
| Guz podnamiotowy |
10 |
4 |
| Guz kanału kręgowego |
3 |
3 |
| Dysk lędźwiowy |
30 |
30 |
| Dysk szyjny |
4 |
2 |
| Nerw obwodowy |
4 |
2 |
| Operacja wodogłowia (zastawka) |
20 |
15 |
| Tętniak tylnej części koła
tętniczego |
1 |
|
| Naczyniak mózgu |
3 |
|
| Guz kąta mostowo-móżdżkowego |
3 |
|
| Guz przysadki i okołosiodłowe |
3 |
|
| Wady dysraficzne kanału kręgowego |
4 |
|
| Razem |
246 |
124 |
W czasie specjalizacji nie obowiązuje
wykonywanie operacji tętniaków tętnicy podstawnej, naczyniaków mózgu i rdzenia,
operacji przez zatokę klinową, guzów kąta mostowo-móżdżkowego, komory III, pnia
mózgu, podstawy czaszki, oczodołu, operacji stereotaktycznych, przeciwbólowych,
padaczki.
Pełnienie dyżurów lekarskich
W czasie trwania specjalizacji obowiązuje
udział w 5 dyżurach miesięcznie w oddziale neurochirurgii.
3. Czas trwania specjalizacji
Specjalizacja z neurochirurgii, dla lekarza
posiadającego specjalizację I stopnia z chirurgii dziecięcej, trwa 4 lata.
4. Metody oceny wiedzy i umiejętności
praktycznych
Kolokwia
Złożenie kolokwiów z:
- neurologii - I rok specjalizacji,
- neurofizjologii - I rok specjalizacji,
- neurotraumatologii - I rok specjalizacji,
- neuroonkologii - II rok specjalizacji,
- neuroortopedii - II rok specjalizacji,
- nerwów obwodowych - I rok specjalizacji,
- neuroradiologii - III rok specjalizacji,
- wodogłowia - III rok specjalizacji,
- neuroanestezjologii - III rok specjalizacji,
- chorób naczyniowych oun - III rok specjalizacji,
- chorób rdzenia kregowego - IV rok specjalizacji
- neurochirurgii dziecięcej - IV rok
specjalizacji,
- prawa medycznego
- promocji zdrowia
Sprawdziany praktyczne
Zaliczenie sprawdzianów z zakresu
umiejętności praktycznych
Ocena pracy poglądowej
- Przedstawienie pracy poglądowej do oceny przez
kierownika specjalizacji.
- Ocena działalności naukowej w ramach stażu
specjalizacyjnego.
5. Znajomość języków obcych
Oczekuje się, że specjalizujący się lekarz
wykaże się praktyczną znajomością przynajmniej jednego z języków: angielskiego,
francuskiego lub niemieckiego.
Przebieg specjalizacji
Poniżej przedstawiono dziedziny szkolenia, czas
na nie przeznaczony w miesiącach i rozkład w kolejnych latach specjalizacji.
(wytłuszczone cyfry wskazują na termin kolokwium zaliczającego dany temat).
Dziedzina
|
Ogółem
|
Rok
specjalizacji |
| |
|
I |
II |
III |
IV |
| Neuroradiologia |
1 |
|
|
1 |
|
| Neuroonkologia |
14 |
2 |
3 |
4 |
5 |
| Neuropatologia |
1 |
1 |
|
|
|
| Rehabilitacja neurologiczna |
1 |
1 |
|
|
|
| Neuroinfekcje |
1 |
1 |
|
|
|
| Neuroortopedia |
2 |
2 |
|
|
|
| Nerwy obwodowe |
1 |
1 |
|
|
|
| Wodogłowie |
1 |
1 |
|
|
|
| Intensywna terapia |
1 |
1 |
|
|
|
| Neuroanestezjologia |
1 |
1 |
|
|
|
| Choroby naczyniowe oun |
11 |
|
3 |
4 |
4 |
| Choroby rdzenia kręgowego |
3 |
|
2 |
1 |
|
| Neurochirurgia dziecięca |
3 |
|
3 |
|
|
| Leczenie bólu |
0,5 |
|
|
0,5 |
|
| Stereotaksja |
0,5 |
|
|
0,5 |
|
| Chirurgia naczyniowa |
1 |
|
|
|
1 |
| Chirurgia twarzoczaszki |
1 |
|
|
|
1 |
| Liczba miesięcy |
44 |
11 |
11 |
11 |
11 |
| Liczba kolokwiów |
9 |
5 |
2 |
2 |
0 |
Postępowanie kwalifikacyjne dla lekarzy
ubiegających się o rozpoczęcie specjalizacji w neurochirurgii
Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza
komisja kwalifikacyjna ds. specjalizacji w skład której wchodzą:
- właściwy konsultant regionalny
- przedstawiciel Polskiego Towarzystwa
Neurochirurgów,
- przedstawiciel okręgowej rady lekarskiej
- przedstawiciel akademii medycznej z właściwego
regionu,
- przedstawiciel wojewody.
Komisja ocenia wnioski pod względem formalnym i
ustala listę lekarzy, którzy uzyskają zgodę na przystąpienie do specjalizacji.
W przypadku postępowania konkursowego (jeżeli
specjalizacja ma być realizowana w ramach rezydentury lub gdy liczba kandydatów
przekracza liczbę przewidzianych miejsc szkoleniowych) komisja przeprowadza rozmowy
kwalifikacyjne. Jeżeli do konkursu przystępuje duża liczba lekarzy powoływane są
zespoły podległe komisji.
Egzamin testowy opracowany przez Krajową Radę
Egzaminów Lekarskich organizuje i przeprowadza kierownik wojewódzkiego ośrodka
metodyczno-organizacyjnego.
Komisja kwalifikacyjna ds. specjalizacji w
oparciu o wyniki testu i rozmowy kwalifikacyjnej ustala listę rankingową służącą do
wypełnienia miejsc szkoleniowych.
Uwagi dodatkowe
Egzamin kwalifikacyjny kandydatów na etaty
specjalizacyjne powinien dotyczyć wiadomości z neurochirurgii, neurologii,
neurofizjologii i neuroanatomii na poziomie szkolenia studentów wydziałów lekarskich.
Pytania testowe może przygotować, wykorzystując istniejące już testy m.in. z
Białegostoku i Poznania zespół PTNCh.
Punkty uzyskane na egzaminie powinny być
zwiększane o 15 % dla kandydatów którzy działali w Neurochirurgicznych Studenckich
Kołach Naukowych przez najmniej 1 rok, oraz o 15 % za każdy rok wolontariatu na
neurochirurgii.
Warunki akredytacji ośrodków do prowadzenia
specjalizacji z neurochirurgii
Ośrodek macierzysty musi zapewnić kształcenie
na swojej bazie w przeważającej części programu.
Na każdego szkolonego neurochirurga ośrodek
szkolący powinien wykonywać 300 operacji rocznie. Wśród nich co najmniej
- 50 operacji neuroonkologicznych i
- 20 naczyniowych mózgu.
Muszą też być wykonywane operacje
kręgosłupa i rdzenia kręgowego oraz leczenie skutków urazów.
Na jednego specjalizowanego musi przypadać
najmniej 2 specjalistów neurochirurgów.
Oddział powinien posiadać
- Bibliotekę neurochirurgiczną,
- Dostęp do Internetu,
- OIOM,
- Konferencje z neuropatologami,
- Konferencje z neuroradiologami,
- Konferencje omawiające powikłania i
niepowodzenia leczenia.
PTNCh przygotuje listę ośrodków (klinik i
oddziałów) upoważnionych do prowadzenia stażów kierunkowych w wąskich dziedzinach
neurochirurgii.
(c) Copyright by Centrum Medyczne
Kształcenia Podyplomowego, Warszawa 1999 |
|
|