CENTRUM MEDYCZNE KSZTAŁCENIA
PODYPLOMOWEGO

  maly_znaczzek_cmkp.gif (2535 bytes)

Program specjalizacji
|w
PERIODONTOLOGII

 

Warszawa 2000


(c) Copyright by Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, Warszawa  2000


Program specjalizacji przygotował zespół ekspertów

Prof. dr hab. Marek Ziętek - specjalista krajowy,
Prof. dr hab. Jadwiga Banach,
Dr hab. Renata Górska,
Dr hab. Tomasz Konopka,
Dr n. med. Małgorzata Radwan-Oczko

Kto może ubiegać się o rozpoczęcie specjalizacji?
W periodontologii mogą specjalizować się lekarze stomatolodzy posiadający specjalizację II stopnia w chirurgii stomatologicznej lub stomatologii zachowawczej, uzyskaną na podstawie poprzednich przepisów lub lekarze stomatolodzy posiadający tytuł specjalisty w stomatologii ogólnej, uzyskany na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 25.03.1999 r.

1. Cel studiów specjalizacyjnych
Celem studiów jest poszerzenie wiedzy teoretycznej i praktycznej w diagnozowaniu, profilaktyce i leczeniu chorób przyzębia oraz błony śluzowej jamy ustnej. Nabycie umiejętności operacyjnego leczenia periodontopatii i patologii mukogingiwalnych. Poszerzenie wiedzy w zakresie promowania zdrowia, elementów medycyny ratunkowej i profilaktyki oraz diagnostyki zakażeń HIV.

2. Wymagana wiedza
Oczekuje się, że po zakończeniu specjalizacji lekarz wykaże się znajomością niżej wymienionych zagadnień.

  • Anatomia i fizjologia przyzębia.
  • Rola śliny w patologii jamy ustnej.
  • Diagnostyka i różnicowanie chorób przyzębia.
  • Zasady farmakoterapii chorób przyzębia.
  • Skaling i opracowywanie korzeni, instrumentarium peridontologiczne.
  • Leczenie chirurgiczne chorób przyzębia.
  • Leczenie protetyczne chorób przyzębia.
  • Diagnostyka i leczenie chorób błony śluzowej jamy ustnej.
  • Diagnostyka i leczenie chorób dermatologicznych mających swoje odzwierciedlenie w jamie ustnej.
  • Prifilaktyka onkologiczna w jamie ustnej.
  • Diagnostyka radiologiczna i radiowizjograficzna.
  • Sposoby rejestracji badań klinicznych.
  • Alergie na leki.
  • Leczenie nadwrażliwości szyjek zębowych.
  • Opanowanie etycznych i prawnych aspektów prowadzenia specjalistycznej praktyki lekarskiej.

3. Wymagane umiejętności praktyczne

Oczekuje się, że po zakończniu specjalizacji lekarz wykaże się umiejętnością:

  • wykonania profesjonalnych zabiegów profilaktycznych,
  • wykonania kiretażu zamkniętego,
  • wykonania kiretażu otwartego,
  • wykonania papilectomii,
  • wykonania gingiwektomii,
  • wykonania gingiwoosteoplastyki,
  • wykonania gingiwoosteoplastyki z wszczepem biomateriału,
  • wykonania zabiegów sterowanej regeneracji tkanek,
  • wykonania przeszczepu płata błony śluzowej z podniebienia,
  • wycięcia wędzidełek warg i języka,
  • pogłębienia przedsionka,
  • pokrycia recesji dziąsłowych,
  • wykonania hemisekcji i radektomii.
  • wykonania zabiegów z zastosowaniem lasera yagowo-neodymowego i lasera CO2
  • wykonania zabiegów z zastosowaniem krioterapii,
  • wszczepienia implantów,
  • wykonania analizy i wyrównania płaszczyzny zwarcia,
  • wykonania i dostosowania szyn termoplastycznych,
  • wykonania szyn zespalających zęby (bezpośrednie i pośrednie),
  • wykonania zdjęć rtg przylegających, pantomograficznych i radiowizjograficznych,
  • wykonania zabiegów fizykoterapeutycznych w zakresie jamy ustnej,
  • pobierania materiału do badań histopatologicznych oraz jego diagnostyka, umiejętność interpretacji wyników,
  • pobierania materiału do badań mikrobiologicznych i mykologicznych oraz jego posiewu i diagnostyki, umiejętność interpretacji wyników,
  • wykonania czynności w stanach zagrożenia zdrowia i życia,
  • leczenia i relacji lekarz pacjent u nosicieli wirusa HIV i chorych na AIDS.

4. Formy zdobywania wiedzy i umiejętności praktycznych

Kursy

Kurs wprowadzający
Specjalizujący się lekarz uczestniczy w pierwszym roku kształcenia w kursie wprowadzającym. Czas trwania kursu - 2 tygodnie.

Kursy doskonalące

  • Dwa kursy z zakresu chorób błony śluzowej. Czas trwania każdego kursu - 1 tydzień.
  • Dwa kursy z zakresu chirurgii periodontologicznej. Czas trwania każdego kursu - 1 tydzień.
  • Kurs z zakresu chirurgii mukogingiwalnej. Czas trwania kursu - 1 tydzień.
  • Kurs implantologiczny. Czas trwania kursu 3 - 5 dni.
  • Kurs z zakresu laseroterapii. Czas trwania kursu 2 - 3 dni.

Staże kierunkowe

  • Chirurgia stomatologiczna - 3 tygodnie,
  • Oddział dermatologiczny - 3 tygodnie,
  • Staż w gabinecie protetycznym (w zakładzie protetyki AM) - 1 tydzień
  • Oddział hematologii dziecięcej - 1 tydzień,
  • Oddział hematologii dorosłych - 1 tydzień,
  • Oddział reanimacji i intensywnej terapii (nie dotyczy osób po specjalizacji w chirurgii stomatologicznej) - 1 tydzień,
  • Pracownia mikrobiologiczna - 1 tydzień,
  • Pracownia histopatologiczna - 1 tydzień,
  • Ciągły staż specjalizacyjny w uprawnionym zakładzie periodontologii - 9 miesięcy rocznie (w tym 1 miesiąc urlopu wypoczynkowego). Jeśli staż podstawowy nie odbywa się w placówce klinicznej uczelni medycznej to lekarz powinien część satażu podstawowego odbyć w klinice 4 tygodnie w roku.

Kształcenie umiejętności wykonywania zabiegów i procedur medycznych

Wykaz zabiegów i procedur medycznych, w których specjalizujacy się ma obowiązek uczestniczyć:

I rok specjalizacji

  • asystowanie przy 20 zabiegach kiretażu zamkniętego,
  • asystowanie przy 10 zabiegach przeszczepu płata błony śluzowej lub podśluzowej z podniebienia,
  • asystowanie przy 20 zabiegach kiretażu otwartego lub gingiwoosteoplastyki z wszczepieniem biomateriału,
  • asystowanie przy 10 zabiegach sterowanej regeneracji tkanek,

II rok specjalizacji

  • asystowanie przy 5 zabiegach hemisekcji lub radektomii,
  • asystowanie przy 10 zabiegach wycięcia wędzidełka lub pogłębienia przedsionka jamy ustnej,
  • asystowanie przy 10 zabiegach pokrycia recesji dziąsłowych,
  • asystowanie przy 2 zabiegach implantologicznych,

Wykaz procedur i zabiegów medycznych, które specjalizujący się powinien wykonać samodzielnie:

I rok stażu

  • 50 zabiegów kiretażu zamkniętego,
  • 50 zabiegów analizy i wyrównania płaszczyzny zwarcia,
  • 100 zabiegów mających na celu zniesienie nadwrażliwości szyjek zębowych,
  • wykonanie 10 zdjęć rtg przylegających, 10 zdjęć rtg pantomograficznych, 10 zdjęć radiowizjograficznych,
  • wykonywanie wszystkich zabiegów fizykoterapeutycznych stosowanych w zakresie jamy ustnej,

II rok stażu

  • zabiegi wycięcia wędzidełka wargi (różne techniki) - 20
  • zabiegi pogłębienia przedsionka bez przeszczepu wolnego płata - 10
  • zabiegi pogłębienia przedsionka z wolnym przeszczepem - 10
  • zabiegi kiretażu zamkniętego - 20
  • zabiegi gingiwoosteoplastyki z wszczepem biomateriału - 15
  • wykonanie 10 szyn trwałych zespalających zęby,

III rok stażu

  • zabiegi sterowanej regeneracji tkanek - 10
  • zabiegi gingiwoosteoplastyki z wszczepem biomateriału - 20
  • zabiegi kiretażu zamkniętego - 50
  • zabiegi wszczepeinia implantów - 2
  • wykonanie 10 szyn trwałych zespalających zęby,
  • wykonanie 10 szyn ruchomych zespalających zęby,
  • pobieranie materiału do badań histopatologicznych, cytologicznych i mikrobiologicznych,
  • diagnostyka i leczenie chorób błony śluzowej jamy ustnej. Historie choroby 20 pacjentów.

Formy samokształcenia

Studiowanie piśmiennictwa
Specjalizujący się lekarz powinien pogłębiać wiedzę fachową poprzez śledzenie literatury.

Zalecane piśmiennictwo

  • Jańczuk Z., Banach J.: Choroby błony śluzowej i przyzębia. WL PZWL, Warszawa 1995.
  • Langlais R., Miller C.: Choroby błony śluzowej jamy ustnej. Urban & Partner, Wrocław 1997.
  • Wierzbicka M. (red.) Peridontologia klniczna. Cz. 1 i 2. Sanmedia, Warszawa 1995.
  • Ketterl W. I wsp.: Peridontologia. Urban & Partner, Wrocław 1995.
  • Jańczuk Z. I wsp.: Zapobieganie i leczenie chorób przyzębia. Biblioteka Stomatologa, PZWL, Warszawa 1999.
  • Jenkins W. M. M., Allan C. J.: Peridontologia. Przewodnik. Wyd. Med. Sanmedica, Warszawa 1996
  • Knychalska-Karwan Z.: Podstawy chorób przyzębia i błony śluzowej jamy ustnej. Collegium Medicum UJ, Kraków 1996.
  • Lamey P. J., Lewis M. A. O.: Choroby jamy ustnej w ogólnej praktyce stomatologicznej. Wyd. Med. Sanmedica, Warszawa 1995.
  • Włodek-Owińska B.: Atlas chorób błony śluzowej jamy ustnej. Volumed 1997.
  • Williams D. M., Hughes F. J. Odell E. W., Farthing P. M.: Patologia przyzębia. Wyd. Med. Sanmedica, Warszawa 1995.

Przygotowanie publikacji
Specjalizujący się lekarz zobowiązany jest przygotować jedną pracę poglądową i jedną pracę kazuistyczną (odpowiednikiem tych prac są 2 publikacje naukowe).

Uczestniczenie w działalności towarzystw lekarskich
Kandydat powinien uczestniczyć w konferencjach naukowych o tematyce peridontologicznej organizowanych w Polsce. Powinien uczestniczyć w szkoleniach organizowanych przez stomatologiczne towarzystwa naukowe i naukowe towarzystwa medyczne oraz uczestniczyć w innych formach kształcenia ustawicznego.

5. Metody oceny wiedzy i umiejętności praktycznych

Kolokwia

  • kolokwia z zakresu obowiązujacej wiedzy
  • kolokwium z prawa medycznego
  • kolokwium z promocji zdrowia

Sprawdziany umiejętności praktycznych
Wymagane umiejętności praktyczne lekarz zalicza w formie sprawdzianów praktycznych.

Ocena pracy poglądowej
Oceny pracy poglądowej dokonuje kierownik specjalizacji.

6. Znajomość języków obcych
Wymagana jest znajomość języka angielskiego, niemieckiego lub francuskiego w stopniu umożliwiającym korzystanie z literatury fachowej.

7. Czas trwania specjalizacji
Specjalizacja w periodontologii trwa 3 lata.

8. Postępowanie kwalifikacyjne dla lekarzy stomatologów ubiegających się o rozpoczęcie specjalizacji w periodontologii
Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza komisja kwalifikacyjna ds. specjalizacji w skład której wchodzą:

  • konsultant wojewódzki w dziedzinie periodontologii lub konsultant krajowy,

  • przedstawiciel Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego,

  • przedstawiciel okręgowej rady lekarskiej,

Komisja ocenia wnioski pod względem formalnym i ustala listę lekarzy, którzy uzyskają zgodę na przystąpienie do specjalizacji.

W przypadku postępowania konkursowego (jeżeli specjalizacja ma być realizowana w ramach rezydentury lub gdy liczba kandydatów przekracza liczbę przewidzianych miejsc szkoleniowych) organizowany jest egzamin testowy a następnie komisja przeprowadza rozmowy kwalifikacyjne. Jeżeli do konkursu przystępuje duża liczba lekarzy powoływane są zespoły podległe komisji.

Egzamin testowy opracowany przez Krajową Radę Egzaminów Lekarskich organizuje i przeprowadza kierownik wojewódzkiego ośrodka metodyczno-organizacyjnego.

Komisja kwalifikacyjna ds. specjalizacji w oparciu o wyniki rozmowy kwalifikacyjnej i testu ustala listę rankingową służącą do wypełnienia miejsc szkoleniowych.

 

 

(c) Copyright by Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, Warszawa  2000