| |
CENTRUM
MEDYCZNE KSZTAŁCENIA
PODYPLOMOWEGO

Program specjalizacji
w
STOMATOLOGII DZIECIĘCEJ
Warszawa 2000
(c) Copyright by Centrum Medyczne Kształcenia
Podyplomowego, Warszawa 2000
Program specjalizacji przygotował zespół ekspertów
Przewodniczący
Prof. dr hab. Barbara Adamowicz-Klepalska
Członkowie:
Prof. dr hab. Magdalena Wochna–Sobańska
Prof. dr hab. Krystyna Fetkowska-Mielnik
Prof. dr hab. Maria Szpringer-Nodzak
Prof. dr hab.
Maria Barańska-Gachowska
Kto może ubiegać się o rozpoczęcie specjalizacji?
W stomatologii dziecięcej mogą specjalizować się
lekarze stomatolodzy posiadający specjalizację II stopnia w ortodoncji
albo w stomatologii zachowawczej uzyskane na podstawie poprzednich
przepisów lub posiadający tytuł specjalisty w ortodoncji albo w
stomatologii ogólnej uzyskany na podstawie rozporządzenia Ministra
Zdrowia z dnia 25.03.1999 r.
Podstawowe cele studiów specjalizacyjnych
-
Poszerzenie
wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych w zakresie
stomatologii wieku rozwojowego nabytych przez lekarza stomatologa w
praktyce zawodowej po uzyskaniu specjalizacji wymienionych powyżej.
Poszerzenie wiedzy powinno obejmować:
- ocenę osobowości dziecka w poszczególnych
okresach
rozwojowych,
- ocenę zmian fizjologicznych zachodzących w
rozwoju i dojrzewaniu
narządu żucia,
- promowanie zdrowia jamy ustnej poprzez edukację
prozdrowotną i
działania profilaktyczne obejmujące przyszłe matki,
kobiety ciężarne,
matki, dzieci i młodzież,
- diagnozowanie jednostek chorobowych i wad
rozwojowych w obrębie
narządu żucia wraz z profilaktyką, leczeniem i
rehabilitacją,
- planowanie oraz organizowanie kompleksowej opieki
stomatologicznej
dla dzieci i młodzieży z uwzględnieniem grup
dyspanseryjnych i
pacjentów specjalnej troski,
- monitorowanie stanu zdrowia jamy ustnej wyżej
wymienionych
populacji wraz z oceną skuteczności systemu opieki
stomatologicznej.
-
Uzyskanie
tytułu specjalisty w stomatologii dziecięcej upoważnia do kierowania
specjalizacją lekarza stomatologa (pełnienia roli kierownika
specjalizacji) oraz kierowania stażem kierunkowym.
Wymagana wiedza
Oczekuje się, że po zakończeniu specjalizacji
lekarz wykaże się niżej przedstawioną wiedzą.
-
Genetyczne
i środowiskowe uwarunkowania rozwoju dziecka oraz ocena rozwoju
fizycznego z uwzględnieniem norm.
-
Psychologia
rozwojowa dziecka z uwzględnieniem adaptacji dziecka w gabinecie
stomatologicznym, zależnie od wieku i stanu zdrowotnego.
-
Nowoczesna
i bezpieczna kontrola bólu i lęku przed leczeniem stomatologicznym -
wybór właściwych metod postępowania z dzieckiem.
-
Opieka
stomatologiczna nad upośledzonymi dziećmi i młodzieżą oraz
pacjentami trudnymi - psychoterapia, farmakoterapia, anestezja -
zabiegi z użyciem podtlenku azotu, znieczulenia ogólnego.
-
Postępowanie
w przypadkach zagrożenia życia dziecka.
-
Współczesne
poglądy na rozwój twarzoczaszki ze szczególnym uwzględnieniem
rozwoju narządu żucia.
-
Normy
oraz odchylenia od norm rozwojowych w obrębie części twarzowej
czaszki, ze szczególnym uwzględnieniem uzębienia i funkcji narządu
żucia.
-
Współczesne
metody kompleksowej profilaktyki stomatologicznej chorób i wad narządu
żucia.
-
Żywienie
dziecka w aspekcie profilaktyki próchnicy oraz chorób przyzębia i błony
śluzowej jamy ustnej (wiek niemowlęcy, przedszkolny, szkolny, okres
dojrzewania) - poradnictwo żywieniowe.
-
Higiena
jamy ustnej w poszczególnych okresach rozwojowych z uwzględnieniem
odpowiednich wskaźników oceny.
-
Etiopatogeneza,
diagnozowanie i zapobieganie chorobie próchnicowej zębów,
pulpopatiom oraz chorobom przyzębia i błony śluzowej jamy ustnej.
-
Profilaktyka
fluorkowa – mechanizmy działania związków fluoru, bezpieczeństwo
egzo i endogennego stosowania fluoru, toksykologia fluoru.
-
Profesjonalne
metody profilaktyki próchnicy: uszczelnianie bruzd i szczelin (lakowanie,
poszerzone lakowanie PRR) i lakierowanie zębów (preparaty fluorkowe
i chlorheksydynowe).
-
Diagnozowanie
i leczenie zmian chorobowych narządu żucia:
- choroba próchnicowa zębów mlecznych i stałych
niecałkowicie i
całkowicie uformowanych, ryzyko próchnicy, testy
mikrobiologiczne i
ślinowe,
- choroby miazgi odwracalne i nieodwracalne,
- choroby tkanek okołowierzchołkowych,
- zębopochodne zakażenia ogniskowe,
- urazowe uszkodzenia zębów,
- patologiczna resorpcja wewnętrzna i zewnętrzna,
- choroby przyzębia i błony śluzowej jamy
ustnej w wieku rozwojowym,
- wady rozwojowe zębów (szkliwa i zębiny) oraz
błony śluzowej jamy
ustnej,
- wady zgryzu (leczenie metodami niewymagającymi
aparatów
ortodontycznych),
- dysfunkcje stawów skroniowo-żuchwowych.
-
Postępowanie
lecznicze w wyżej wymienionych chorobach oraz wadach narządu żucia.
-
Nowe
leki, materiały, instrumenty i technologie stosowane w leczeniu wyżej
wymienionych chorobach narządu żucia, ich użyteczność w
stomatologii wieku rozwojowego.
-
Podstawy
traumatologii szczękowo-twarzowej wraz z zasadami udzielania
pierwszej pomocy.
-
Protezowanie
dzieci i młodocianych.
-
Nowoczesna
aparatura diagnostyczna i lecznicza.
-
Nowoczesne
metody fizykoterapeutyczne.
-
Nowoczesne
metody diagnostyki radiologicznej wraz z interpretacją obrazowania.
Zasady ochrony radiologicznej.
-
Zapobieganie
infekcjom oraz skażeniom chemicznym w gabinecie stomatologicznym.
-
Zasady
farmakoterapii u dzieci i młodzieży.
-
Znajomość
wskazań do wykonania badań dodatkowych wraz z interpretacją.
-
Objawy
chorób ogólnoustrojowych i chorób układowych występujące w jamie
ustnej dziecka.
-
Zagadnienia
epidemiologiczne obejmujące znajomość zasad badania stanu
zdrowotnego jamy ustnej i określenia potrzeb leczniczych w oparciu o
kryteria WHO.
-
Epidemiologia
i symptomatologia zakażeń HIV i choroby AIDS. Aspekty etyczne i
prawne. Strategia leczenia stomatologicznego.
-
Rola
lekarza specjalisty stomatologii dziecięcej w kompleksowym leczeniu
rozszczepów.
-
Artykulacja
i zaburzenia mowy, rozpoznawanie odchyleń od normy i uwarunkowań
wynikających z nieprawidłowości w układzie stomatognatycznym.
-
Ergonomia
w stomatologii wieku rozwojowego.
-
Znajomość
aktów prawnych w zakresie prawa medycznego, organizacji ochrony
zdrowia.
-
Znajomość
zasad funkcjonowania lekarza rodzinnego.
-
Posiąść
umiejętność posługiwania się nowoczesną literaturą w celu
wykorzystania uzyskanej wiedzy w praktyce stomatologicznej.
Wymagane umiejętności praktyczne
Oczekuje się, że po zakończeniu specjalizacji
lekarz zademonstruje niżej wymienione umiejętności.
-
Umiejętność
monitorowania rozwoju, chorób i efektów leczniczych w zakresie
narządu żucia, poczynając od kobiet ciężarnych, poprzez
noworodki, niemowlęta, dzieci w wieku przedszkolnym, szkolnym i młodzież
w okresie dojrzewania.
-
Zdolność
prawidłowej oceny poszczególnych etapów rozwoju fizycznego i
psychicznego dziecka, dobór odpowiednich środków i metod postępowania.
-
Ocena
stadiów rozwoju uzębienia i przyzębia - fizjologia i patologia (histogeneza
tkanek zęba, mineralizacja zębów, wyrzynanie, resorpcja zębów
mlecznych, wyrzynanie zębów stałych, dojrzewanie zębów) w
poszczególnych okresach życia dziecka.
-
Diagnozowanie
i leczenie próchnicy - w uzębieniu mlecznym (z zastosowaniem
standardowych koron stalowych na zęby trzonowe i celuloidowych na
siekacze mleczne) oraz w zębach stałych niedojrzałych i dojrzałych,
atraumatyczne leczenie próchnicy – ART.
-
Umiejętność
wykonania znieczuleń stosowanych u dzieci w wieku rozwojowym w
leczeniu endodontycznym (znieczulenie przewodowe, śródwięzadłowe,
domiazgowe).
-
Umiejętność
stosowania ślinochronu (koferdamu).
-
Diagnozowanie
i leczenie powikłań próchnicy zębów (metody biologiczne,
mortalne, chirurgiczne).
-
Diagnozowanie
i leczenie chorób miazgi i zapaleń tkanek okołowierzchołkowych zębach
mlecznych i stałych z niecałkowicie i całkowicie uformowanymi
korzeniami. Metody zachowawcze, przykrycie pośrednie i bezpośrednie,
amputacja przyżyciowa częściowa i całkowita z wodorotlenkiem
wapnia, amputacja przyżyciowa z zastosowaniem aldehydu glutarowego,
amputacja mortalna, ekstyrpacja przyżyciowa częściowa i
apeksogeneza, ekstyrpacja przyżyciowa całkowita, antyseptyczne
leczenie kanałów i apeksyfikacja, metody chirurgiczne.
-
Diagnozowanie
i właściwy wybór metod leczniczych w pourazowych uszkodzeniach zębów
mlecznych i zębów stałych. Wskazania i przeciw wskazania do
stosowania okołomiazgowych konstrukcji wzmacniających.
-
Diagnozowanie
i leczenie przypadków zaburzeń rozwojowych zębów oraz zaburzeń
w zespołach chorobowych uwarunkowanych genetycznie, a także zmian
w jamie ustnej dziecka związanych z przebiegiem chorób układowych.
-
Diagnozowanie
i leczenie wad rozwojowych błony śluzowej jamy ustnej oraz
nabytych wad rozwojowych w obrębie narządu żucia.
-
Diagnozowanie
i leczenie chorób przyzębia oraz błony śluzowej jamy ustnej.
-
Rehabilitacja
narządu żucia w przypadku przedwczesnej utraty tkanek zęba i zębów
(utrzymywacze przestrzeni, wkłady koronowe i koronowo-korzeniowe,
leczenie protetyczne w wieku rozwojowym).
-
Diagnozowanie
wpływu zaburzeń hormonalnych na rozwój i zdrowie jamy ustnej i uzębienia.
-
Diagnozowanie
stanów przedrakowych i nowotworów wieku dziecięcego w obrębie
narządu żucia.
-
Opieka
stomatologiczna nad dzieckiem hospitalizowanym i przewlekle chorym,
współpraca z lekarzami innych specjalności.
-
Umiejętność
zorganizowania kompleksowej profilaktyki stomatologicznej (uzębienie,
przyzębie, warunki zgryzowe, stawy skroniowo-żuchwowe) skojarzonej
ze stomatologiczną edukacją prozdrowotną i promocją zdrowia jamy
ustnej.
-
Diagnozowanie
pierwotnych ognisk zakażenia w obrębie jamy ustnej u dzieci i młodzieży
z objawami choroby odogniskowej.
-
Współpraca
ze specjalistami w zakresie takich specjalności medycznych jak
pediatria, medycyna rodzinna, położnictwo, alergologia, audiologia
i foniatria oraz wszystkich specjalności stomatologicznych.
-
Umiejętność
interpretowania wyników badań dodatkowych.
-
Umiejętność
zorganizowania monitorowania stanu zdrowia jamy ustnej, badań
epidemiologicznych chorób i wad narządu żucia, określenia grup
ryzyka w wieku rozwojowym wraz z oceną skuteczności działań
profilaktycznych i leczniczych. Analiza i interpretacja uzyskanych
wyników.
Formy zdobywania wiedzy i umiejętności praktycznych
Kursy
Kurs wprowadzający
Kurs wprowadzający odbywany w pierwszym roku kształcenia
w placówce akademickiej
Kursy doskonalące
Organizowane w placówkach akademickich:
-
Rozwój
biologiczny dziecka – pediatria. 1 tydzień
-
Nowoczesna
diagnostyka radiologiczna stosowana w wieku rozwojowym. 1 tydzień
-
Metody
fizykoterapeutyczne. 1 tydzień
-
Endodontyczne
leczenie zębów mlecznych i stałych niedojrzałych. 1 tydzień
-
Leczenie
urazowych uszkodzeń zębów u dzieci i młodzieży. 1 tydzień
- Zmiany w jamie ustnej
dziecka w przebiegu chorób ogólnoustrojowych,
w tym układowych (kliniki akademickie, CZD). 2 tygodnie
-
Intensywna
terapia i medycyna ratunkowa
-
Promocja
zdrowia
-
Krajowy
program zapobiegania zakażeniom HIV/AIDS
Formy samokształcenia
Studiowanie piśmiennictwa
Studiowanie literatury krajowej (wydawnictwa książkowe
i czasopisma) oraz dostępnej aktualnej literatury zagranicznej z
ostatnich 10 lat, obejmującej wymaganą wiedzę i wymagane umiejętności
praktyczne.
Przygotowanie publikacji
Specjalizujący się zobowiązany jest przygotować 2
opracowania teoretyczne oraz 2 prace poglądowe w maszynopisie lub
opublikowane (1 praca po każdym roku stażu), których tematykę określa
kierownik specjalizacji.
Staże kierunkowe
Specjalizacja trwa 2 lata (40 tygodni rocznie po 40
godzin tygodniowo)
-
Staż w
zakresie stomatologii dziecięcej 55 tygodni
-
Staż w
zakresie pediatrii 3 tygodnie
- Staż w zakresie
ortodoncji (nie dotyczy specjalistów w ortodoncji) 4 tygodnie
- Staż w zakresie
stomatologii zachowawczej z endodoncją
(nie dotyczy specjalistów w stomatologii zachowawczej) 4 tygodnie
-
Staż w
zakresie protetyki 2 tygodnie
-
Staż w
zakresie chorób przyzębia i błony śluzowej jamy ustnej 2 tygodnie
-
Staż w
zakresie otolaryngologii 1 tydzień
-
Staż w
zakresie audiologii z foniatrią i logopedią 1 tydzień
-
Staż w
zakresie chirurgii stomatologicznej i szczękowo-twarzowej 3 tygodnie
-
Staż w
zakresie dermatologii z alergologią 1 tydzień
- Staż w zakresie
fizykoterapii 1 tydzień
-
Staż w
zakresie położnictwa (oddział noworodkowy) 1 tydzień
-
Staż w
zakresie radiologii stomatologicznej 2 tygodnie
Kształcenie w wykonywaniu zabiegów i procedur medycznych
Wykaz i liczba zabiegów i procedur medycznych, w których
specjalizujący się ma obowiązek uczestniczyć:
-
zabiegi
chirurgiczne na przyzębiu 4
-
zabiegi
chirurgiczne po urazach w obrębie twarzo-czaszki 2
-
niektóre
etapy stosowania implantów 2
Wykaz i liczba zabiegów i procedur medycznych, które
specjalizujący się ma obowiązek samodzielnie wykonać:
Przyjąć co najmniej 20 dzieci w wieku do 3 roku życia
- wraz z objęciem ich profilaktyką i leczeniem
stomatologicznym w pełnym zakresie:
- próchnica wczesna u dzieci do 3 roku życia -
wywiad ogólnolekarski, wywiad
stomatologiczny ukierunkowany na czynniki
etiologiczne próchnicy wczesnej.
Badanie stomatologiczne, wypełnienie
karty klinicznej, ustalenie czynników ryzyka
próchnicy. Instruktaż
dotyczący sposobu karmienia dziecka, składu diety, higieny
jamy ustnej.
- leczenie próchnicy wczesnej metodą impregnacji Ag
NO3, opracowanie i
wypełnienie ubytków próchnicowych, leczenie chorób
miazgi metodą amputacji
przyżyciowej lub mortalnej, leczenie kanałowe.
- lakowanie bruzd i zagłębień anatomicznych w zębach
stałych.
- lakierowanie z zastosowaniem lakierów fluorkowych
i lakierów
chlorheksydynowych.
- na każdej kolejnej wizycie monitorowanie
organizacji profilaktyki próchnicy zębów i
chorób przyzębia w środowisku
życia dziecka wraz z kontrolowaniem
wyeliminowania kolejnego czynnika
ryzyka.
Liczba zabiegów
- około 20 zabiegów opracowania mechanicznego
lub chemiczno-mechanicznego
ubytków próchnicowych do zabiegu impregnacji,
- około 50 zabiegów impregnacji w I etapie i
250 zabiegów impregnacji w etapach
kolejnych,
- około 50 zabiegów opracowania ubytków próchnicowych
i wypełnienia (amalgamat
srebra, glasjonomery, kompomery),
- około 30 zabiegów przyżyciowej lub mortalnej
amputacji miazgi,
- około 120 zabiegów lakierowania zębów (lakier
fluorkowy i chlorheksydynowy),
- około 15 zabiegów ekstrakcji zębów mlecznych,
- około 10 zabiegów związanych z urazowymi
uszkodzeniami zębów,
- disking próchnicy szkliwa w zębach mlecznych
(5 zabiegów),
- atraumatyczne leczenie próchnicy – ART
(5 zabiegów).
Przyjąć około 30 dzieci w wieku przedszkolnym -
wywiad i badanie jak wyżej.
Liczba zabiegów
- opracowanie oraz wypełnienie ubytków próchnicowychw zębach
mlecznych 60 zabiegów
- disking próchnicy szkliwa w zębach mlecznych 5
zabiegów
- leczenie chorób miazgi w zębach mlecznych metody amputacjiprzyżyciowej lub
mortalnej 20 zabiegów
- leczenie kanałowe zębów mlecznych 15 zabiegów
- leczenie próchnicy w zębach trzonowych stałych z niezakończonym rozwojem 15
zabiegów
- lakowanie zagłębień anatomicznych w zębach
stałych 30 zabiegów
- poszerzone lakowanie – PRR 5 zabiegów
- lakierowanie zębów (lakier fluorkowy i
chlorheksydynowy) 30 zabiegów
- założenie standardowej korony stalowej na zęby
mleczne 2 zabiegi
- usuwanie zębów mlecznych 20 zabiegów
- atraumatyczne leczenie próchnicy – ART 5 zabiegów
- instruktaż higieny jamy ustnej wraz z poradnictwem dotyczącym
żywienia 30 zabiegów
Przyjąć około 40 dzieci w wieku szkolnym i młodzieży
Liczba zabiegów
- leczenie próchnicy w zębach stałych
niedojrzałych 20 zabiegów
- atraumatyczne leczenie próchnicy 5 zabiegów
- leczenie biologiczne (pokrycie pośrednie, bezpośrednie
amputacja częściowa i
całkowita miazgi komorowej) 25 zabiegów
- leczenie kanałowe w zębach stałych niedojrzałych (ekstyrpacja częściowa i
apeksogeneza) 5 zabiegów
- leczenie martwicy miazgi niepowikłanej lub powikłanej
zapaleniem
tkankach
okołowierzchołkowych (antyseptyczne leczenie kanałowe
i apeksyfikacja) 10
zabiegów
- rekonstrukcja pourazowych złamań koron zębów
10 zabiegów
- leczenie zmian niedorozwojowych zębów 15
zabiegów
- leczenie zębów zwichniętych 5-8 zabiegów
- leczenie zębów ze złamaniem wewnątrzzębodołowym 5-8
zabiegów
- leczenie chorób przyzębia i błony śluzowej
jamy ustnej 10 zabiegów
- lakowanie zagłębień anatomicznych oraz PRR 20 zabiegów
- lakierowanie zębów (lakier fluorkowy, lakier
chlorheksydynowy) 20 zabiegów
- instruktaż higieny jamy ustnej wraz z poradnictwem dotyczącym
żywienia 30
zabiegów
Pełnienie dyżurów lekarskich
Liczba wymaganych dyżurów lekarskich w określonych
specjalnościach:
-
chirurgia
szczękowo-twarzowa 2 dyżury
-
pediatria
(poradnia D1) 2 dyżury
-
pediatria
(poradnia D) 1 dyżur
-
położnictwo
(sala porodowa, oddział noworodkowy) 1 dyżur
-
pogotowie
ratunkowe dziecięce lub izba przyjęć 1 dyżur
Procedury i zabiegi medyczne w stażach kierunkowych
będą realizowane w jednostkach organizacyjnych, które uzyskały wpis
na listę prowadzoną zgodnie z ust. 1. § 6 rozporządzenia Ministra
Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 25 marca 1999r. w sprawie
specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów (Dz.U. z 1999r. Nr.31, poz.
302).
Czas trwania specjalizacji
Czas trwania specjalizacji w stomatologii dziecięcej
wynosi 2 lata.
Metody oceny wiedzy i umiejętności praktycznych
Kolokwia i sprawdziany umiejętności praktycznych
Specjalizujący się lekarz składa kolokwium po każdym
stażu cząstkowym:
-
kolokwium
z stomatologii dziecięcej,
-
kolokwium
z pediatrii,
- kolokwium z ortodoncji
(nie dotyczy specjalistów w ortodoncji),
- kolokwium z
stomatologii zachowawczej z endodoncją
(nie dotyczy specjalistów w stomatologii zachowawczej),
-
kolokwium
z protetyki,
-
kolokwium
z chorób przyzębia i błony śluzowej jamy ustnej,
-
kolokwium
z otolaryngologii,
-
kolokwium
z audiologii z foniatrią i logopedią,
-
kolokwium
z chirurgii stomatologicznej i szczękowo-twarzowej,
-
kolokwium
z dermatologii z alergologią,
- kolokwium z
fizykoterapii,
-
kolokwium
z położnictwa (oddział noworodkowy),
-
kolokwium
z radiologii stomatologicznej.
a także
oraz
Ocena prac poglądowych i publikacji
Oceny prac poglądowych dokonuje kierownik
specjalizacji.
Znajomość języków obcych
Oczekuje się, że specjalizujący się lekarz wykaże
się praktyczną znajomością przynajmniej jednego z języków:
angielskiego, francuskiego lub niemieckiego w stopniu umożliwiającym
swobodne korzystanie z literatury fachowej, udokumentowaną egzaminem
Postępowanie kwalifikacyjne dla lekarzy ubiegających się o rozpoczęcie
specjalizacji w stomatologii dziecięcej
Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza komisja kwalifikacyjna ds.
specjalizacji w skład której wchodzą:
- konsultant regionalny,
- przedstawiciel
odpowiedniego towarzystwa lekarskiego,
- przedstawiciel okręgowej
rady lekarskiej,
- przedstawiciel
akademii medycznej z właściwego regionu,
Komisja ocenia wnioski pod względem formalnym i ustala listę
lekarzy, którzy uzyskają zgodę na rozpoczęcie specjalizacji.
W przypadku postępowania konkursowego (jeżeli specjalizacja ma być
realizowana w ramach rezydentury lub gdy liczba kandydatów przekracza
liczbę przewidzianych miejsc edukacyjnych) organizowany jest egzamin
testowy a następnie komisja przeprowadza rozmowy kwalifikacyjne. Jeżeli
do konkursu przystępuje duża liczba lekarzy powoływane są zespoły
podległe komisji.
Egzamin testowy opracowany przez Krajową Radę Egzaminów
Lekarskich organizuje i przeprowadza kierownik wojewódzkiego ośrodka
metodyczno-organizacyjnego.
Komisja kwalifikacyjna ds. specjalizacji w oparciu o wyniki testu i
rozmowy kwalifikacyjnej ustala listę rankingową służącą do wypełnienia
miejsc edukacyjnych.
(c) Copyright by Centrum Medyczne Kształcenia
Podyplomowego, Warszawa 2000 |
|