CENTRUM MEDYCZNE KSZTAŁCENIA
PODYPLOMOWEGO

  maly_znaczzek_cmkp.gif (2535 bytes)

Program specjalizacji
w
TOKSYKOLOGII KLINICZNEJ

Warszawa 2000


(c) Copyright by Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, Warszawa  2000


 Program specjalizacji opracował zespół ekspertów:

Przewodniczący:
Prof. dr hab. n. med. Janusz Pach
- Konsultant krajowy w dziedzinie toksykologii klinicznej. Specjalista toksykologii klinicznej, medycyny pracy i chorób wewnętrznych

Członkowie:
Prof. dr hab. med. Zygmunt Chodorowski - Kierownik I Kliniki Chorób Wewnętrznych i Ostrych Zatruć w Gdańsku. Specjalista toksykologii klinicznej i chorób wewnętrznych
Dr hab. n med. Zbigniew Kołaciński.
Profesor Instytutu Medycyny Pracy, Kierownik Kliniki Ostrych Zatruć w Łodzi. Specjalista toksykologii klinicznej i chorób wewnętrznych
Dr n. med. Adam Wiernikowski
- Przedstawiciel Sekcji Toksykologii Klinicznej Polskiego Towarzystwa Lekarskiego. Specjalista Toksykologii Klinicznej i Chorób Wewnętrznych

Kto może ubiegać się o rozpoczęcie specjalizacji?

W toksykologii klinicznej mogą specjalizować się lekarze posiadający specjalizację II stopnia w anestezjologii i intensywnej terapii, chorobach wewnętrznych, medycynie pracy, pediatrii uzyskaną na podstawie dotychczasowych przepisów lub posiadający tytuł specjalisty w anestezjologii i intensywnej terapii, chorobach wewnętrznych, medycynie pracy, pediatrii uzyskany na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 25.03.1999r.

Cel studiów specjalizacyjnych

Specjalizacja lekarzy w toksykologii klinicznej ma na celu przygotowanie ich do pracy w ośrodkach leczenia zatruć, w oddziałach intensywnej opieki medycznej, w oddziałach chorób wewnętrznych i oddziałach chorób dzieci szpitali wieloprofilowych, ewentualnie na stanowiskach konsultantów toksykologii klinicznej tych szpitali.

Specjalista w zakresie toksykologii klinicznej powinien posiadać wiedzę i umiejętności rozpoznawania i leczenia chorych zatrutych, zarówno w warunkach szpitalnych jak i na zasadzie konsultacji telefonicznych, rozpoznawania powikłań i następstw zatruć, prowadzenia właściwego dalszego postępowania leczniczego i orzeczniczego. Powinien także posiadać umiejętność oceny ryzyka wystąpienia rozstroju zdrowia w populacji narażonej na działanie określonych ksenobiotyków.

Aby osiągnąć te umiejętności lekarz musi posiadać wiedzę z zakresu biochemii toksykologicznej, mechanizmów działania trucizn, diagnostyki laboratoryjnej biochemicznej i toksykologicznej, a przede wszystkim wiadomości obejmujące symptomatologię zatruć ostrych i przewlekłych, zasady postępowania leczniczego na poszczególnych etapach udzielania pomocy zatrutym i podstawy profilaktyki zatruć. Ponadto lekarzowi jest potrzebna wiedza z szeregu działów i specjalności medycznych takich jak: intensywna terapia, choroby wewnętrzne – kardiologia, pulmonologia, gastrologia, nefrologia, hematologia, endokrynologia; pediatria, choroby zakaźne, neurologia i psychiatria.

W czasie specjalizacji konieczne jest zdobycie umiejętności podejmowania szybkiej decyzji, umiejętności pracy zespołowej, szczególnie współpracy z ośrodkiem informacji toksykologicznej i laboratorium toksyko-chemicznym, oraz umiejętności nawiązywania kontaktów z innymi specjalistami.

1. Wymagana wiedza i umiejętności praktyczne

Oczekuje się, że lekarz po zakończeniu specjalizacji w toksykologii klinicznej będzie posiadał przedstawione poniżej wiadomości i umiejętności praktyczne.

Intensywna opieka toksykologiczna

Wymagane wiadomości:

  • Diagnostyka różnicowa stanów śpiączkowych,
  • Intensywna opieka medyczna,
  • Ostra niewydolność oddechowa, ARDS – zasady leczenia tlenem i wskazania do wentylacji mechanicznej,

  • Zaburzenia rytmu serca – niebezpieczne przyspieszenia i niebezpieczne zwolnienia czynności serca,
  • Nagłe zatrzymanie krążenia,
  • Wstrząs,
  • Obrzęk płuc,
  • Obrzęk mózgu,
  • Ostra niewydolność nerek,
  • Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej i gospodarki wodno-elektrolitowej,
  • Zasady żywienia do- i pozajelitowego,
  • Znajomość technik pozaustrojowej eliminacji trucizn.

Wymagane umiejętności praktyczne:

  • Ocena stanu nieprzytomności wg. Matthew i Lawsona oraz NCS (skala Glasgow),
  • Samodzielne prowadzenie akcji reanimacyjnej: oddech zastępczy bezprzyrządowy i z użyciem aparatu Ambu, masaż pośredni serca,
  • Kierowanie akcja reanimacyjną,
  • Intubacja dotchawicza,
  • Wykonanie defibrylacji,
  • Pobranie krwi z tętnic obwodowych do badania gazometrycznego,
  • Cewnikowanie żył centralnych,
  • Wykonanie pomiaru ośrodkowego ciśnienia żylnego,
  • Cewnikowanie pęcherza moczowego,
  • Wprowadzenie zgłębnika do żołądka – płukanie żołądka,
  • Badanie dna oczu – ocena co do obrzęku tarczy nerwu wzrokowego,
  • Prowadzenie pozaustrojowej eliminacji trucizn.

Toksykologia kliniczna

Wymagane wiadomości

a) Zagadnienia ogólne

  • Organizacja ośrodków toksykologicznych w Polsce,
  • Epidemiologia ostrych zatruć,
  • Podstawowe pojęcia toksykologiczne,
  • Czynniki wpływające na efekt toksyczny substancji chemicznych,
  • Zasady rozpoznawania zatruć,
  • Ocena uszkodzeń narządowych w zatruciach,
  • Psychiatryczne aspekty ostrych i przewlekłych zatruć,
  • Powikłania i następstwa ostrych zatruć,
  • Elementy toksykologii przemysłowej,
  • Problematyka toksykologii środowiskowej,
  • Profilaktyka zatruć chemicznych,
  • Toksykologiczna informacja telefoniczna,
  • Aspekty społeczne i prawne zatruć chemicznych,
  • Zasady organizacji i leczenia w przypadkach katastrof chemicznych.

b) Zagadnienia szczegółowe - klinika ostrych i przewlekłych zatruć chemicznych

  • zatrucia lekami
  • zatrucia gazami duszącymi chemicznie
  • zatrucia alkoholami
  • zatrucia rozpuszczalnikami organicznymi
  • zatrucia środkami ochrony roślin
  • zatrucia grzybami
  • zatrucia substancjami methemoglobinotwórczymi
  • zatrucia środkami żrącymi
  • zatrucia metalami ciężkimi
  • zatrucia roślinami i jadami
  • uzależnienia lekowe ( narkomania, alkoholizm)

 

c) Leczenie

  • ogólne zasady postępowania w ostrych i przewlekłych zatruciach

  • metody diagnostyczne i terapeutyczne w ostrych zatruciach

  • zapobieganie wchłanianiu się trucizn

  • odtrutki

  • metody przyspieszania eliminacji trucizn

  • leki stosowanie w leczeniu ostrych zatruć

 

Wymagane umiejętności praktyczne

  • rozpoznawanie ostrego i przewlekłego zatrucia

  • poprawne przeprowadzanie diagnostyki różnicowej

  • interpretacja wyników badań laboratoryjnych

  • interpretacja wyników badań chemiczno-toksykologicznych

  • umiejętność zapobiegania wchłanianiu się trucizny z różnych miejsc wchłaniania

  • praktyczne stosowanie odtrutek w celach diagnostycznych i leczniczych

  • umiejętność prowadzenia forsowanej diurezy

  • umiejętność formułowania rozpoznania zatrucia i orzekanie

 

2. Formy zdobywania wiedzy i umiejętności praktycznych

Kursy

a) Kurs wprowadzający (obowiązkowy)

Lekarz specjalizujący się w toksykologii klinicznej uczestniczy w pierwszym roku kształcenia w kursie wprowadzającym, obejmującym:

  • Formalno-prawne zasady działalności lekarskiej ze szczególnym uwzględnieniem działalności toksykologicznej,

  • Zasady deontologii lekarskiej, ze szczególnym uwzględnieniem toksykologii,

  • Źródła aktualnych informacji medycznych i toksykologicznych oraz umiejętność ich praktycznego wykorzystania,

  • Umiejętność posługiwania się komputerowymi bazami danych toksykologicznych,

  • Zasady współpracy z laboratorium chemiczno-toksykologicznym,

  • Organizacja ośrodków toksykologicznych w Polsce,
  • Epidemiologia ostrych zatruć,
  • Podstawowe pojęcia toksykologiczne,
  • Czynniki wpływające na efekt toksyczny substancji chemicznych,
  • Zasady rozpoznawania zatruć,
  • Ocena uszkodzeń narządowych w zatruciach,
  • Psychiatryczne aspekty ostrych i przewlekłych zatruć,
  • Powikłania i następstwa ostrych zatruć,
  • Elementy toksykologii przemysłowej,
  • Problematyka toksykologii środowiskowej,
  • Profilaktyka zatruć chemicznych,
  • Toksykologiczna informacja telefoniczna,
  • Aspekty społeczne i prawne zatruć chemicznych,
  • Zasady organizacji i leczenia w przypadkach katastrof chemicznych.

Kurs trwa 6 dni ( 36 godzin zajęć) i prowadzony jest w Klinice Toksykologii Katedry Medycyny Pracy i Chorób Środowiskowych Collegium Medicum UJ w Krakowie oraz w Klinice Ostrych Zatruć Instytutu Medycyny Pracy w Łodzi.

b) Kursy doskonalące (obowiązkowe)

W trakcie specjalizacji lekarz zobowiązany jest do odbycia wymienionych niżej kursów, zatwierdzonych przez Konsultanta Krajowego, o tematyce dotyczącej zagadnień związanych z programem specjalizacji.

 

Kurs z intensywnej terapii i medycyny ratunkowej

Dla lekarzy nie będących specjalistami w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii i specjalistami II stopnia z anestezjologii i intensywnej terapii, tj. dla lekarzy specjalistów z chorób wewnętrznych, medycyny pracy i pediatrii. Czas trwania kursu 14 dni.

Kurs z tematyki HIV/AIDSLekarze specjalizujący się zapoznają się z wybranymi zagadnieniami obejmującymi:

  • epidemiologię zakażeń HIV i choroby AIDS,
  • rozpoznawanie zakażeń HIV i choroby AIDS,
  • zagadnienia HIV/AIDS w aspekcie leczenia toksykologicznego i detoksykacyjnego narkomanów,
  • etyczne i prawne aspekty HIV i AIDS.

Czas trwania kursu 3 dni

Kurs “promocja zdrowia”

Obejmuje podstawowe wiadomości z zakresu:

  • podstaw teoretycznych
  • polityki zdrowotnej
  • główne zagrożenia dotyczące zatruć chemicznych ostrych i przewlekłych
  • patologia społeczna: alkoholizm, narkomania
  • działania na rzecz poprawy i utrzymania zdrowia fizycznego i psychicznego
  • problematyka toksykologiczna środowiska w aspekcie promocji zdrowia
  • podstawowe ustawodawstwo polskie i międzynarodowe związane z promocją zdrowia w aspekcie toksykologicznym, zdrowia psychicznego, przeciwdziałania alkoholizmowi i narkomanii.

Czas trwania kursu 3 dni.

Kurs z toksykologii przemysłowej z wybranymi elementami medycyny pracy

Obowiązkowy dla lekarzy specjalizujących się, z wyłączeniem specjalistów medycyny pracy.

Obejmuje podstawowe dane o zagrożeniach chemicznych na stanowiskach pracy i zatruciach przemysłowych.

Czas trwania kursu 6 dni ( 36 godzin).

c) Formy samokształcenia

Uczestniczenie w życiu towarzystw naukowychSpecjalizujący się powinien systematycznie kształcić się, m.in. poprzez uczestnictwo w konferencjach, seminariach i posiedzeniach naukowych, szczególnie Sekcji Toksykologii Klinicznej Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, Polskiego Towarzystwa Toksykologicznego i Polskiego Towarzystwa Medycyny Pracy.

Studiowanie piśmiennictwa

Lekarz powinien pogłębiać wiedzę przez śledzenie literatury fachowej a także korzystać z innych form zdobywania wiedzy wskazanych przez kierownika specjalizacji. Z piśmiennictwa polskiego wskazane są:

Acta Poloniae Toxicologica, Medycyna Pracy, specjalne numery Przeglądu Lekarskiego oraz czasopisma medyczne ogólne.

Z piśmiennictwa obcego:

Clinical Toxicology, Archive of Toxicology.

Przygotowanie publikacji

Specjalizujący się zobowiązany jest do napisania pracy poglądowej, oryginalnej lub kazuistycznej wiążącej się ściśle z toksykologią kliniczną.

d) Staże kierunkowe

Lekarz specjalizujący się w toksykologii klinicznej zobowiązany jest odbyć wymienione poniżej staże. Czas trwania stażu podany jest w dniach roboczych, co najmniej po 6 godzin dziennie.

Staże odbywają się w oddziałach specjalistycznych i kończą się kolokwiami.

  • Intensywna opieka medyczna - 14 dni
    (z wyłączeniem specjalistów II stopnia z anestezjologii i intensywnej terapii lub specjalisty z podstawowej dziedzinie medycyny - z anestezjologii i intensywnej terapii)
  • Intensywna opieka kardiologiczna - 7 dni

  • Intensywna opieka pulmonologiczna - 6 dni

  • Dializoterapia - 3 dni

  • Choroby wewnętrzne lub pediatria - 14 dni
    dla specjalistów II stopnia z anestezjologii i intensywnej terapii lub specjalisty z podstawowej dziedzinie medycyny - z anestezjologii i intensywnej terapii oraz specjalistów medycyny pracy.
  • Neurologia przypadków nagłych - 6 dni

  • Okulistyka - 3 dni - nauka oftalmoskopii i oceny dna oka

  • Psychiatria/ośrodek detoksykacji - 6 dni.

e) Kształcenie w wykonywaniu zabiegów i procedur medycznych

Wykaz i liczba zabiegów i procedur medycznych, które specjalizujący się ma obowiązek samodzielnie wykonać:

  • Samodzielne prowadzenie akcji reanimacyjnej- oddech zastępczy bez przyrządów i z użyciem aparatu AMBU, masaż pośredni serca i kierowanie akcją reanimacyjną - co najmniej 15 zabiegów.

  • Wykonywanie sztucznej wentylacji płuc z użyciem respiratora – co najmniej 20 zabiegów.

  • Intubacja dotchawicza - co najmniej 15 zabiegów.

  • Defibrylacja - co najmniej 5 zabiegów.

  • Nakłucie tętnic obwodowych w celu pobrania krwi do badań gazometrycznych - co najmniej 15 zabiegów.

  • Cewnikowanie żyły centralnej - co najmniej 15 zabiegów.

  • Wykonanie pomiaru ośrodkowego ciśnienia żylnego - co najmniej 15 zabiegów.

  • Wprowadzenie zgłębnika do żołądka i płukanie żołądka - co najmniej 30 zabiegów.

  • Cewnikowanie pęcherza moczowego - co najmniej 15 zabiegów.

  • Stosowanie odtrutek specyficznych - wykazanie jakich i ile razy ( w zależności od rodzaju leczonych chorych).

  • Udzielania informacji telefonicznych ( pod nadzorem) - co najmniej 20 w każdym roku szkolenia.

f) Pełnienie dyżurów lekarskich

Lekarz specjalizujący się w toksykologii klinicznej zobowiązany jest do pełnienia co najmniej 2 dyżurów w miesiącu w izbie przyjęć lub oddziale ostrych zatruć.

3. Metody oceny wiedzy i umiejętności praktycznych

Kolokwia

Lekarz specjalizujący się w toksykologii klinicznej zobowiązany jest do:

  • zdania kolokwiów cząstkowych z zakresu toksykologii klinicznej (wiedza teoretyczna),
  • zdania kolokwiów z każdego stażu,
  • złożenia kolokwium z prawa medycznego,
  • złożenia kolokwium z promocji zdrowia,

Sprawdziany umiejętności praktycznych

Lekarz specjalizujący się w toksykologii klinicznej zobowiązany jest do zaliczenia sprawdzianów z umiejętności praktycznych.

Ocena prac poglądowych i publikacji

Lekarz przedstawia do oceny kierownika specjalizacji pracę poglądową, oryginalną lub pracę kazuistyczną przygotowaną do druku.

4. Znajomość języków obcychOczekuje się, że lekarz wykaże się praktyczną znajomością przynajmniej jednego z języków obcych (angielskiego, francuskiego, niemieckiego) w stopniu co najmniej umożliwiającym korzystanie z piśmiennictwa obcego.

5. Czas trwania specjalizacji

Specjalizacja w toksykologii klinicznej trwa 2 lata (24 miesiące w tym 2 miesiące urlopu) dla lekarzy posiadających:

Czas trwania specjalizacji dzieli się na czas spędzony na stażach kierunkowych i kursach obowiązkowych oraz pozostały okres na pracę w izbie przyjęć, oddziale szpitalnym i w niewielkim odsetku w poradni specjalistycznej jednostki prowadzącej specjalizację.

Postępowanie kwalifikacyjne dla lekarzy ubiegających się o rozpoczęcie specjalizacji w toksykologii klinicznej

Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza komisja kwalifikacyjna ds. specjalizacji w skład której wchodzą:

  • konsultant wojewódzki w dziedzinie toksykologii klinicznej,
  • przedstawiciel Oddziału Sekcji Toksykologii Klinicznej Polskiego Towarzystwa Lekarskiego lub lekarz przedstawiciel Polskiego Towarzystwa Toksykologicznego w tych województwach w których nie ma Sekcji Toksykologii Klinicznej PTL,
  • przedstawiciel okręgowej rady lekarskiej,

Komisja ocenia wnioski pod względem formalnym i ustala listę lekarzy, którzy uzyskają zgodę na rozpoczęcie specjalizacji.

W przypadku postępowania konkursowego (jeżeli specjalizacja ma być realizowana w ramach rezydentury lub gdy liczba kandydatów przekracza liczbę przewidzianych miejsc edukacyjnych) organizowany jest egzamin testowy a następnie komisja przeprowadza rozmowy kwalifikacyjne. Jeżeli do konkursu przystępuje duża liczba lekarzy powoływane są zespoły podległe komisji.

Egzamin testowy opracowany przez Krajową Radę Egzaminów Lekarskich organizuje i przeprowadza kierownik wojewódzkiego ośrodka metodyczno-organizacyjnego.

Komisja kwalifikacyjna ds. specjalizacji w oparciu o wyniki testu i rozmowy kwalifikacyjnej ustala listę rankingową służącą do wypełnienia miejsc edukacyjnych.

Warunki które muszą spełniać ośrodki kształcące

  • Szpital w swej strukturze organizacyjnej winien mieć samodzielny oddział toksykologii, laboratorium chemiczno - toksykologiczne i ośrodek informacji toksykologicznej.
  • Ośrodek winien zatrudniać co najmniej 2 lekarzy specjalistów toksykologii klinicznej
  • Oddział powinien posiadać salę intensywnej terapii z wyposażeniem do nadzoru kardiologicznego, defibrylator, zestawy do intensywnej terapii oddechowej z możliwością prowadzenia oddechu wspomaganego lub zastępczego, stanowiska do pozaustrojowej eliminacji trucizn i inny sprzęt niezbędny dla realizacji specjalizacji
  • Centralizować leczenie toksykologiczne.
  • Posiadać bazę dydaktyczną i wyposażenie niezbędne dla realizacji specjalizacji.

Według oceny Konsultanta Krajowego w Dziedzinie Toksykologii Klinicznej warunki te spełniają :

  • Klinika Toksykologii CM UJ w Krakowie
  • Klinika Ostrych Zatruć, Instytut Medycyny Pracy w Łodzi
  • Oddział Toksykologii Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego im. J. Bożego w Lublinie
  • Wielkopolskie Centrum Medycyny Pracy, Ośrodek Toksykologiczny w Poznaniu

Pozostałe Ośrodki Toksykologiczne tj. w Warszawie, Sosnowcu, Wrocławiu, Gdańsku i Rzeszowie spełnią wymagane warunki po uzyskaniu odpowiedniej liczby specjalistów z zakresu toksykologii klinicznej.

(c) Copyright by Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, Warszawa  2000